23 kwietnia 2017

Porzeczka krwista

Zaczęła kwitnąć już w pierwszej dekadzie kwietnia, choć powinna poczekać jeszcze ze dwa, trzy tygodnie.

Porzeczka krwista, porzeczka krwistoczerwona (Ribes sanguineum Pursch) – gatunek rośliny należący do rodziny agrestowatych (Grossulariaceae). Pochodzi z Ameryki Północnej, od 1826 r. jest uprawiana w Europie. W Polsce sadzona tylko jako roślina ozdobna ze względu na piękne kwiaty i ozdobne ulistnienie (10 kwietnia)
Porzeczka krwista, porzeczka krwistoczerwona (Ribes sanguineum Pursch) – liście rozwijają się bardzo wczesną wiosną. Po roztarciu wydzielają nieprzyjemny zapach (21 marca)

20 kwietnia 2017

Puchary 'Alexandriny'

Ilekroć oglądam kwiaty magnolii, zwłaszcza tak piękne jak u odmiany 'Aleksandrina', za każdym razem zdaje mi się, że zanurzam się w prehistorii. Odchodząc, trochę się dziwię, że znów jestem tutaj.
    Czy wiesz, że prosta budowa kwiatu magnolii, zachowująca rysy pędu o bardzo skróconych międzywęźlach (charakteryzująca się spiralnym ułożeniem wszystkich elementów kwiatu na silnie wydłużonym dnie kwiatowym) wskazuje na jego pierwotność i bliskie pokrewieństwo z przodkami okrytonasiennych? I że kwiaty magnolii wcale nie mają płatków (są one grube i mięsiste)? Tak naprawdę są to... listki.

Magnolia Soulange'a 'Alexandrina' (Magnolia ×soulangeana 'Alexandrina') – odmiana magnolii pośredniej, gatunku drzew lub krzewów należącego do rodziny magnoliowatych. Odmiana została wyhodowana w 1825 r. przez Celsa i ok. 1831 r. wprowadzono ją do handlu (10 kwietnia)
Magnolia Soulange'a 'Alexandrina' (Magnolia ×soulangeana 'Alexandrina') – kwiaty różowe do czerwonopurpurowych, ciemniejsze u nasady, z jaśniejszymi brzegami. Przez środek płatków biegnie pręga.

18 kwietnia 2017

Kwitnące drzewka #3

I pomyśleć, że wszystkie lub prawie wszystkie drzewka, które nazywam mirabelkami, już przekwitły... Wiosna jednak trwa i każdego dnia można spotkać nowe kwiaty budzących się do życia roślin. Oby tylko pogoda dopisywała...
    Poniżej zdjęć (zrobionych dwa tygodnie temu!) załączam opisy kwiatów wiśni ptasiej (czyli czereśni) oraz wiśni pospolitej. Oba gatunki należą do rodzaju śliwa i podrodzaju Cerasus, sekcja wiśnia (Cerasus). Natomiast opisane w poprzedniej części śliwy (mirabelka, domowa i tarnina) należą do podrodzaju Prunus, sekcja śliwa (Prunus).
Każdy wie, że owoce śliwy i wiśni wyglądają inaczej i, chociaż podrodzaje te nie zostały dotąd opisane w Wikipedii, mogę się spodziewać, że także kwiaty u obu podrodzajów mają prawo się różnić. Może kiedyś wyraźnie to dostrzegę...

Kwitnąca mirabelka, kwitnąca śliwa, kwitnące drzewko białe kwiaty
Kwitnąca mirabelka, kwitnąca śliwa, kwitnące drzewko białe kwiaty

16 kwietnia 2017

Żółte kwiaty wiosny

Pewnie, że chciałabym zebrać zdjęcia wszystkich kwiatów, ale to niemożliwe - jest ich tyle! To dobrze, bo zawsze będę mogła odkryć coś nowego.
Tym razem kilka gatunków roślin zielnych, krzewów i drzew, które kwitną na żółto.

Pierwiosnek lekarski, pierwiosnka lekarska (Primula veris L.) – gatunek rośliny należący do rodziny pierwiosnkowatych. Kwiaty zebrane w wielokwiatowy baldaszek na szczycie głąbika. Kwiat o dzwonkowatym, bladozielonym kielichu i ostro zakończonych działkach. Korona złocistożółtego koloru z osklepkami i 5 pomarańczowymi plamkami w gardzieli. Ma średnicę do 2 cm i nieco wycięte na szczycie płatki. Kwitnie od marca do maja
(10 kwietnia)
Ziarnopłon wiosenny, jaskier wiosenny, zwyczajowa nazwa pszonka (Ficaria verna Huds.) – gatunek rośliny wieloletniej z rodziny jaskrowatych. W Polsce jest gatunkiem rodzimym, pospolitym na terenie całego kraju. Kwitnie od marca do maja (10 kwietnia)

11 kwietnia 2017

Sasanka otwarta

Czas składa się z chwil, które szybko przemijają - jedna za drugą i...bezpowrotnie. Każdy pogodny dzień, a czasem godzinę staram się wykorzystać tak, by zobaczyć jak najwięcej wiosennych cudów. Mają one to do siebie, że trwają krótko - najwyżej kilka dni. W Ogrodzie Botanicznym odkryłam właśnie kwitnącą sasankę otwartą.
    Pogoda dopisywała przez cały dzień, jednak z każdą godziną wiatr się wzmagał. Zaopatrzona w stało ogniskowy obiektyw Pentacon 2.8/29 próbowałam swych sił w ostrzeniu ręcznym. Ba, wszystko musiałam robić sama - ostrzyć, wybierać czas, no i pstrykać ;-). Sporo zdjęć nie wyszło, ponieważ jeszcze nie przyzwyczaiłam się do jasności tego obiektywu (chyba dwukrotnie większej w porównaniu do kitowego) i zbyt nieśmiało skracałam czas otwarcia migawki. Trudno, etap prób i błędów mnie nie ominie, za to zdobyte doświadczenie zaprocentuje w przyszłości. Może... następnym razem?

Sasanka otwarta, sasanka dzwonkowata (Anemone patens L., synonim Pulsatilla patens (L) Mill.) – gatunek rośliny należący do rodziny jaskrowatych. W Polsce w stanie dzikim jest rzadka i jej ilość zmniejsza się w ostatnich latach. Występuje na niżu i w pasie wyżyn.
Sasanka otwarta, sasanka dzwonkowata (Anemone patens L., syn. Pulsatilla patens (L) Mill.) – liście podkwiatowe w trójlistkowym okółku umieszczonym nieco poniżej kwiatu, pocięte na wąskie odcinki, silnie owłosione.  Liście odziomkowe (od 5 do 12) dłoniasto-trójsieczne, wyrastają na długich, pochwiasto rozszerzonych ogonkach. Rozwijają się później niż głąbik. Na zimę obumierają.

7 kwietnia 2017

Kwitnące drzewka #2

Jestem z miasta, zatem przyznaję sobie prawo (prawo laika) do nazywania mirabelkami wszelkich drzewek rozkwitających wiosną mnóstwem białych kwiatów. Zdaję sobie jednak sprawę, że to niemożliwe, by wszystkie biało kwitnące drzewka należały do tego samego gatunku. Choćby dlatego, że wygląd kwiatów, ich pręcików, słupków, działek kielicha, kolor i faktura kory pnia oraz pędów, a także ułożenie pąków liściowych nieco się różnią. I to "nieco" jest dowodem na zróżnicowanie gatunków.
     Niestety, jedyny opis kwiatów mirabelki, jaki znalazłam mieści się w jednym zdaniu: "Kwitnie w kwietniu małymi, białymi lub zielonkawymi, pachnącymi kwiatami o okrągłych płatkach korony".
Znacznie więcej informacji jest na temat innych gatunków śliw i wiśni (mają podobne kwiaty), które teraz także kwitną. Postanowiłam więc zebrać te opisy kwiatów, by w wolnej chwili porównać je ze wyglądem sfotografowanych drzewek i może kiedyś rozpracować te wszystkie "mirabelki".
Tymczasem, na przekór kapryśnej aurze, zapraszam na porcję białego szaleństwa ;-)

Kwitnąca mirabelka, kwitnąca śliwa
Kwitnąca mirabelka, kwitnąca śliwa

5 kwietnia 2017

Borześlad, knotnik zwisły

Wiosnówka to niejedyne maleństwo, którego wiosną warto wypatrywać z nosem przy ziemi. Mniej więcej tak w Moim Lesie natrafiłam na niewielkie stanowisko bardzo ładnego mchu. Wysiłek uwiecznienia go na kilku znośnych zdjęciach był niczym w porównaniu z procesem ustalania gatunku, a potem przeczesywania wszelkich dostępnych źródeł w celu zdobycia informacji.
Jak się okazuje, mech o nazwie borześlad zwisły lub, jak kto woli, knotnik zwisły jest rośliną bardzo pospolitą. W Polsce występuje niemal siedemset gatunków mchów (Internecie, gdzież ich lista?), jednak informacje o nich są często bardzo skromne lub ich brakuje.
Przedstawiam zatem urocze sporofity knotnika zwisłego, należącego do klasy prątników, a na dokładkę kilka zdjęć mchu z rodzaju płonnik i porostów z rodzaju chrobotek. 

Borześlad (knotnik) zwisły (Pohlia nutans) - gatunek mchu należący do rodzaju płonnik z rodziny merzykowatych (Mniaceae Schwägr.). Cechą charakterystyczną mchów z tej rodziny jest zwisająca puszka. Gatunek zmienny, prawie kosmopolityczny.
Borześlad (knotnik) zwisły (Pohlia nutans) - roślina pospolita w całej Polsce. Występuje obficie na glebach mokrych lub suchych, kwaśnych, torfowych, piaszczystych lub żwirowych, na wrzosowiskach, pastwiskach, torfowiskach, w lasach i na wydmach. Rośnie też w szczelinach, na głazach, suchych kamiennych murach, we wgłębieniach żwirowych, na piaskach i opuszczonych terenach przemysłowych. Unika natomiast podłoża wapiennego i mineralnego

3 kwietnia 2017

Bez koralowy nad Małym Stawem

Bez koralowy, zwany kalinką - jego rozwinięte kwiaty i liście oraz dojrzałe owoce kiedyś już przedstawiłam. Tym razem pokażę wiosenne pąki liściowe i kwiatowe tej rośliny. Nad Małym Stawem bez koralowy ma postać krzewiastą, ale w lesie za Bajorkiem Ważek rosną również formy drzewiaste.

Bez koralowy, dziki bez koralowy (Sambucus racemosa L.) – gatunek rośliny z rodziny piżmaczkowatych (Adoxaceae). Jest to krzew lub małe drzewo o wysokości do 5 m (27 marca)
Bez koralowy, dziki bez koralowy (Sambucus racemosa L.) – gałązki nagie, jasnobrązowe, kora pnia ciemnobrązowa. Wewnątrz pędów znajduje się gąbczasty rdzeń o brunatnym kolorze (27 marca)

31 marca 2017

Las Dębiński w marcu

Z każdym rokiem jestem coraz bardziej świadoma zawrotnego tempa zmian zachodzących w przyrodzie. Najbardziej widać je teraz, wiosną, gdy z dnia na dzień z pączków wychylają się kolejne kwiaty lub młodziutkie liście, a zieleń niepostrzeżenie zajmuje nowe przyczółki, zbiera siły, by wkrótce zdominować wszelkie brązy i burości - pozostałości minionych pór roku.
Korzystając z ładnej pogody, kilka dni temu wybrałam się do leśnego parku Dębina. Chociaż zieleni było jeszcze niewiele, park wyglądał interesująco. Tym razem przedstawiam trochę zdjęć krajobrazowych, pokażę też kwiaty wiązu szypułkowego, gdyż trafiłam akurat na jego kwitnienie.

Na terenie parku Dębina znajdują się cztery stawy. Dwa pierwsze zdjęcia przedstawiają widok na Staw Borusa, który swą nazwę zawdzięcza leśniczemu.

Park leśny Dębina jest pozostałością pierwotnego lasu łęgowego. Położony jest na terenach wodonośnych Poznania. Jeziora występujące obecnie na terenie parku są starorzeczami. Mają one bardzo mocno rozbudowaną strefę przybrzeżną (litoral).
Park leśny Dębina o powierzchni 80 ha stanowi pozostałość lasu łęgowego rosnącego niegdyś na zalewowej terasie Warty. Obecnie rośnie tam ok. 400 dębów stuletnich i starszych, wiele z nich o wymiarach pomników przyrody (obwód 5 m).

29 marca 2017

Wiosenne pąki #3

Drzewa i krzewy, których pąki dziś przedstawiam łączy jedno - wszystkie rosną na Łące Wschodniej, która niedawno straciła prawo bytu. Budzące się do życia drzewa właściwie już są martwe (zaraz będą!! - ścięte, wykarczowane, rozczłonkowane i unicestwione), choć jeszcze o tym nie wiedzą. Każde drzewo o grubszym pniu otrzymało swój wyrok z numerem (wypisany zielonym sprejem), te mniejsze oznaczono kropkami lub w ogóle - ot, drobnica, niewarta uwagi - w mgnieniu oka zostanie ścięta muśnięciem elektrycznej piły.
Dziś mija dziesięć dni od czasu, gdy zrobiłam te zdjęcia. W tym czasie pąki zapewne już napęczniały i zaczęły się rozwijać, ale ja nie poszłam tego zobaczyć. Nie mam serca i siły chodzić (bezsilna!) pomiędzy... zombie.
    Rokitnik zwyczajny, którego dopiero wtedy zauważyłam, ma ponad metr wysokości, a to znaczy, że liczy sobie ponad dziesięć lat. Jest pod ochroną, lecz czy ktoś go uratuje, oszczędzi? Wątpię.

Rokitnik zwyczajny, rokitnik pospolity (Hippophae rhamnoides L.) – gatunek krzewu z rodziny oliwnikowatych (Elaeagnaceae). Nazywany bywa także rosyjskim ananasem. Od 1983 r. roślina jest objęta w Polsce ochroną gatunkową (od 2014 r. znajduje się pod ochroną częściową).
Rokitnik zwyczajny, rokitnik pospolity (Hippophae rhamnoides L.) – silnie rozgałęziony krzew (rzadko jest niskim drzewem), osiągający wysokość do 6 m. Wyglądem przypomina krzaczaste gatunki wierzb. Rośnie powoli, po 4 latach osiąga wysokość około 0,5 m.

26 marca 2017

Wiosnówka, białe maleństwo

Wiosnówki pospolitej nie widziałam chyba od trzech lat. Kwitnie bardzo wcześnie, a po wydaniu owoców tak szybko zanika, że gdy rozpoczynam sezon w Moim Lesie, nie ma już po niej śladu.
     Dziś była tak piękna pogoda, że po raz pierwszy w tym roku wybrałam się na spacer ścieżkami Mojego Lasu, poszukując oznak wiosny. Znalazłam ich wiele i zastałam kilka zmian, które, jak mi się zdaje, nie wróżą dobrze Suchej Łące. Czy stanie się ona... parcelą budowlaną??
Na razie nie chce o tym myśleć, zobaczymy co czas pokaże. Cieszę się za to ze spotkania z wiosnówką. Pojedynczą roślinkę łatwo przeoczyć - to mikrus o łodyżce niewiele grubszej od... nogi biedronki. Jednak wiosnówka lubi rosnąć gromadnie. Teraz, gdy kwitnie, wydaje się, że na ziemi leży delikatny puch. Płatki śniegu? Nie, to wiosnówka ze wszystkich sił witająca wiosnę :-)

Wiosnówka pospolita (Erophila verna (L.) Chevall.) – gatunek rośliny należący do rodziny kapustowatych. Inne nazwy - mrzygłód, głodek pospolity.
Wiosnówka pospolita (Erophila verna (L.) Chevall.) – drobna roślina jednoroczna, jara lub ozima Osiąga wysokość (2)5-10 cm. Kwiaty drobne, białe, o płatkach głęboko rozciętych (do 1/3 długości płatka), zebrane w grona. Średnica kwiatów - 5-8 mm.

25 marca 2017

Wiosenne pąki #2

Przedstawiam kolejną porcję zdjęć pąków drzew i krzewów rosnących w Botaniku, uwiecznionych u progu wiosny. Możliwe, że w przyszłym tygodniu znów je odwiedzę, ale idę o zakład, że będą wyglądały inaczej.
Przypuszczam, że temat pąków nie wydaje się zbyt frapujący, mnie jednak zainteresował. Choćby dlatego, że ich wygląd u różnych gatunków jest odmienny, z czego zdałam sobie sprawę podczas ich fotografowania. Pąki różnią się przecież wielkością, ułożeniem i ilością na pędzie, a także kolorem i kształtem - stanowią zatem istotną cechę rozpoznawczą drzew i krzewów, gdy pozostają one w stanie bezlistnym.
Proszę wybaczyć mi brak opisu pąków pod częścią zdjęć - po prostu nie znalazłam ich w dostępnych mi źródłach.  

Palecznik chiński, palecznik Fargesa (Decaisnea insignis) – gatunek rośliny należący do rodziny krępieniowatych. Jest to małe drzewo lub wyprostowany i słabo rozgałęziony krzew o parasolowatej koronie i prostych pędach (21 marca)
Palecznik chiński, palecznik Fargesa (Decaisnea insignis) – pochodzi z południowo-wschodniej Azji, gdzie osiąga wysokość do 5 m. W Polsce dorasta do wys. 3 m, kwitnie od maja do czerwca. Owoce, zwane palcami nieboszczyka, są jadalne (21 marca)

23 marca 2017

Marcowe kwitnienia w odcieniach żółci

Wcale tego nie planowałam, lecz gdy wybrałam zestaw zdjęć kwitnących drzew i krzewów sfotografowanych w Botaniku, okazało się, że kwiaty wszystkich tych roślin są żółte lub prawie żółte. W dodatku, kwitnienie kilku z nich właściwie już się kończy.
Ot, choćby jaśmin nagokwiatowy - w najlepsze kwitnie zimą, robiąc sobie tylko przerwy na czas mrozów.

Jaśmin nagokwiatowy (Jasminum nudiflorum Lindl.) – gatunek rośliny z rodziny oliwkowatych. Pierwsze kwiaty ukazują się w końcu października, a okres kwitnienia trwa do końca kwietnia (z przerwami w czasie mrozów). Złocistożółte, rurkowate kwiaty rozmieszczone są pojedynczo na całej długości wiotkich i bezlistnych pędów (21 marca)
Leszczyna pospolita, orzech laskowy (Corylus avellana L.) – gatunek krzewu należącego do rodziny brzozowatych. Kwitnie bardzo wcześnie (od lutego do kwietnia) w zależności od warunków atmosferycznych (16 marca)

19 marca 2017

Przedwiosenne kwiaty

Jutro o godzinie 11:29 rozpocznie się astronomiczna wiosna, ale od kilku, może kilkunastu dni niektóre rośliny zaczęły już kwitnąć. Wybrałam się do poznańskiego Ogrodu Botanicznego, by je zobaczyć.
Na początek urodziwy krzew, którego dotąd nie widziałam na własne oczy - wawrzynek wilczełyko. Jego drobne kwiaty pięknie pachną (zapachem przypomina lilaka).

Wawrzynek wilczełyko (Daphne mezereum L.) – gatunek krzewu należący do rodziny wawrzynkowatych. Kwitnie przed wypuszczeniem liści, na przedwiośniu, od lutego do kwietnia, najczęściej w marcu i na początku kwietnia.
Wawrzynek wilczełyko (Daphne mezereum L.) –  kwiaty różowe, rzadko białe, wonne, niepozorne, czterokrotne, obupłciowe, po trzy w bliznach po ubiegłorocznych liściach, o średnicy 1-1,5 cm. Rurka okwiatu jedwabiście owłosiona, długości 5-10 mm. Słupek dwu znamionowy, 8 pręcików. Roślina miododajna, nektar wydzielany jest przez miodniki znajdujące się przy nasadzie słupka.

17 marca 2017

Wiosenne pąki #1

Za kilka, kilkanaście dni wszystko będzie wyglądało już inaczej. Zostało niewiele czasu, by przyjrzeć się pąkom, zalążkom nowego życia. Niedługo z jednych pąków rozwiną się kwiaty (tak, drzewa najczęściej wpierw kwitną!), a jakiś czas później pojawią się liście. Zapraszam na przegląd pąków drzew i krzewów rosnących w mojej okolicy.

Buk pospolity, buk zwyczajny (Fagus sylvatica L.) – gatunek drzewa należący do rodziny bukowatych. W Polsce pospolity, gatunek rodzimy.
Buk pospolity, buk zwyczajny (Fagus sylvatica L.) – pąki wąskie, wrzecionowate o długości 1,5-3cm, osadzone na krótkich trzonkach, mocno zaostrzone, z licznymi nakrywającymi się spiralnie, szpiczastymi, brązowo cieniowanymi łuskami. Pąki boczne mocno odstające od pędu.

11 marca 2017

W parku

Początek marca - dziwna pora. Czy to już wiosna, czy jeszcze jesień?
I ja pozostaję w rozterce...

Park Sołacki w Poznaniu
Park Sołacki w Poznaniu

3 marca 2017

Hurghada - boczne ulice

Hurghada jest młodym miastem - jako ośrodek turystyczny istnieje dopiero od trzydziestu kilku lat. Nie ma więc tu zabytków, wszystko jest nowe. Niemal na każdym kroku odnosi się wrażenie, że miasto jest w ciągłej budowie lub rozbudowie. Boczne ulice tym różnią się od głównych, że są krótsze i nieco mniej ruchliwe (choć i na głównych natężenie ruchu nie jest zbyt uciążliwe). Niektóre "rozwijają" się w ten sposób, że ich zabudowa rozpoczyna się od narożników przy głównej ulicy i postępuje wgłąb, choć pewnie przez lata, niejedna z takich ulic pozostaje "ślepa". Czasem naturalną przeszkodą do połączenia ulicy z inną jest ukształtowanie terenu (wzgórza), a czasem jest to tylko kwestia czasu.
Tym razem przedstawiam zdjęcia zabudowań usytuowanych przy bocznych, niedużych ulicach. Nie nazwę ich uliczkami, bowiem wszystkie są szerokie i przestronne. Spacer rozpoczynam wkraczając w ulicę prostopadłą do Mohamed Said Street, mniej więcej w połowie jej długości (idę szlakiem pomarańczowym - patrz mapka na końcu wpisu) i zakończę go w miejscu, gdzie szlak pomarańczowy styka się ze szlakiem, hm, magenta (powiedzmy, różowym).
Pierwsze dwa zdjęcia przedstawiają widok na dwie boczne ulice po lewej stronie Mohamed Said Street. Jakoś nie zdecydowałam się wkroczyć na nie (wówczas byłam bardziej zainteresowana szlakiem głównym).

Hurghada - ulica boczna od Mohamed Said Street (po lewej stronie). Widok na wybudowany w 2010 r. budynek o nazwie Cordoba (być może mieści się tam restauracja)
Hurghada - ulica boczna od Mohamed Said Street (po lewej stronie). Widok na restaurację Green Terrace

25 lutego 2017

Żółte i różowe kwiaty z Botanika

Przedstawiam dziś m.in. kilka nieprezentowanych dotąd gatunków roślin z Ogrodu Botanicznego, zilustrowanych zdjęciami poglądowymi.

Rudbekia owłosiona, rudbekia ostra (Rudbeckia hirta L.) - gatunek byliny należący do rodziny astrowatych. Dorasta do 80 cm wysokości. Łodygi sztywne, grube, pokryte szorstkimi włoskami. Liście długości 10 cm., lancetowate, grubo ząbkowane,– owłosione. Kwiaty złociste, duże. Wyhodowano wiele odmian.
Rudbekia owłosiona, rudbekia ostra (Rudbeckia hirta L.) - kwiaty złożone z ciemnych, niemal czarnych kwiatów rurkowych otoczonych intensywnie żółtymi, pomarańczowymi, bądź czy rdzawo-czerwonymi kwiatami języczkowymi. Kwitnie długo – od początku lipca do połowy października.

21 lutego 2017

W egipskim ogrodzie #5

Oto ostatnia część cyklu, w którym przedstawiam rośliny spotkane w Egipcie - przynajmniej na tę chwilę moje zasoby zdjęć zostały wyczerpane. Dziś będzie zielono, ale i trochę nierealnie...
Na początek sagowiec odwinięty, zwany też palmą paprociową, choć wcale palmą nie jest. Nazwa rodzajowa Cycas pochodzi od greckiego słowa Koikas oznaczającego „rodzaj palmy”, ze względu na fizyczne podobieństwo sagowców do palm, pomimo braku bliskiego pokrewieństwa.
     Wiecie co pomyślałam w pierwszej chwili widząc (a nie znając) te stosunkowo nieduże rośliny z bardzo regularną rozetą błyszczących liści? Że są to sztuczne, plastikowe atrapy palm!! Oczywiście, gdy dotknęłam liści i upewniłam się, że ich kształty nieco się różnią, a na środku rozet dostrzegłam zawiązki młodych liści albo żeńskie szyszki (męskich nie widziałam), z lekkim zdumieniem przyznałam, że są prawdziwe i jak najbardziej żywe! Prawdą też jest to, że liście świetnie imitują sztuczne tworzywo  :-D 

Sagowiec odwinięty, palma paprociowa (Cycas revoluta Thunb.) – gatunek roślin należących do klasy sagowców i rodziny sagowcowatych. Zasięg naturalny obejmuje południową Japonię. Rośnie bardzo wolno, osiąga wysokość 6-7 m po 50-100 latach.
Sagowiec odwinięty (Cycas revoluta Thunb.) ma bardzo regularny pokrój. Korona ciemnozielonych liści wyrasta ze szczytu pękatego pnia. U młodych roślin pień jest zagłębiony w gruncie, z wiekiem rośnie wolno w kłodzinę o średnicy 20 cm i wysokości do 7 m. Kłodzina może się rozgałęziać, na szczycie każdego odgałęzienia wytwarzając pióropusz liści.

14 lutego 2017

Rdestowiec ostrokończysty

Jesienią (półtora roku temu, gdy właśnie zaczął dogorywać mój kompakt) w opuszczonym ogrodzie zauważyłam oryginalne, bardzo wysokie rośliny o grubych, czerwonomalinowych pędach. Miały duże, kształtne liście i w dodatku kwitły - we wrześniu! Wówczas wzięłam je za rośliny ozdobne. Tak samo jak ci, którzy w XIX wielu sprowadzili je do Europy, sadzili w swych posiadłościach, a nawet w ogrodach botanicznych. Nikt nie przypuszczał, że rdestowiec ostrokończysty jest jedną z najagresywniejszych roślin na świecie!
Z obszernego opisu zamieszczonego pod zdjęciami dowiecie się jednak kilku niezwykłych rzeczy o tej roślinie - mnie zdumiały.
Nie będąc posiadaczką ogrodu, nie muszę przejmować się ekspansywnością falopii japońskiej (to inna nazwa tej rośliny), jednak z czystej ciekawości chciałabym zobaczyć eksperymentalne poletko, na którym zasadzono by sto najbardziej inwazyjnych gatunków roślin i przekonać się który gatunek zagarnie najwięcej przestrzeni. I czy ktoś zainteresował się tą konkretną grupą stu gatunków roślin pod kątem ich nieprzeciętnych właściwości, także leczniczych?
A za obróbkę (i niewyrzucenie do Kosza) poniższych zdjęć, jak nic, należy mi się sPokojowa Nagroda Fobla :-)

Rdestowiec ostrokończysty (Reynoutria japonica) – gatunek rośliny wieloletniej z rodziny rdestowatych. Inne nazwy: falopia japońska, rdest ostrokończysty, rdest japoński, rdestowiec japoński.
Pochodzi z południowej Azji, w Polsce uznany za gatunek inwazyjny, groźny dla rodzimej przyrody!
Rdestowiec ostrokończysty (Reynoutria japonica) – występuje w zaroślach nadrzecznych, łęgach, na przydrożach, nasypach kolejowych i innych siedliskach ruderalnych. Rdestowiec zalicza się do stu najagresywniejszych gatunków roślin na świecie zachwaszczających ogrody (niezwykle trudno go usunąć!)

12 lutego 2017

Letnie ogródki #8

Nic nie trwa wiecznie, nawet "moje" lato - powoli sączone i wspominane. To już ostatnia wyprawa do ogródków działkowych. We wrześniu przejrzałe lato wydało ostatnie owoce i, tracąc coś ze swej bujności i intensywności barw, z każdym dniem coraz dobitniej dawało znaki, że odchodzi.
Mamy jednak luty, bura jesień i kawał zimy minęły, za kilka tygodni nadejdzie wiosna... Tą myślą staram się dodać sobie otuchy, ale doprawdy, mizernie mi to wychodzi.

Bukszpan
Nawłoć, wiesiołek dwuletni

4 lutego 2017

W egipskim ogrodzie #4

Zapraszam na kolejną serię zdjęć roślin spotkanych w Egipcie - rosnących w przyhotelowym ogrodzie, na ulicy, a nawet na plaży.
Gdyby ktoś zadał mi pytanie, czy w Egipcie występuje coś takiego jak złota godzina, odpowiedziałabym, że chyba nie, a jeśli nawet, to trwa tylko chwilkę. Świt i zachód słońca następują szybko. Przez cały dzień słońce jest lub prawie jest w zenicie - wysoko na niebie. Cienie są krótkie, choć stosunkowo szybko zmieniają swoje położenie. A kiedy (ewentualnie) nadchodzi pora złotej godziny, w terenie zabudowanym trudno jest znaleźć obiekt do sfotografowania, który nie byłby pogrążony w... głębokim cieniu.
Nie godząc się na cień musiałam wybierać pełne słońce, zatem zdjęcia są jakie są.
Na początek wianowłostka królewska (znowu!) - tym razem trafiły mi się drzewa o kwiatach pomarańczowoczerwonych.

Wianowłostka królewska, płomień Afryki, drzewo ogniste (Delonix regia) - gatunek tropikalnej rośliny z rodziny bobowatych (Fabaceae) z podrodziny brezylkowych (Caesalpinioideae). Pochodzi z Madagaskaru
Wianowłostka królewska, płomień Afryki (Delonix regia) - zakwita wczesnym latem i kontynuuje kwitnienie przez kilka miesięcy (22 sierpnia)

1 lutego 2017

Dzikie proso, chwastnica jednostronna

Tuż za Moim Lasem utworzyło się płytkie bajorko. Odwiedzam je od dwóch lat, gdyż są tam ważki, i to kilka gatunków, których przedtem nie widziałam. Martwię się jego losem (ze względu na larwy ważek rozwijające się w wodzie), ponieważ jest ono niszczone, rozjeżdżane przez żądnych męskich przygód osobników w dżipach. 
Wokół bajorka kwitnie życie - to tam rośnie uczep amerykański i karbieniec pospolity, a nieco dalej goździk kartuzek (wymieniłam tylko te rośliny, których gdzie indziej nie spotkałam). W środku lata zauważyłam też chwastnicę jednostronną, dość charakterystyczną i całkiem ładną trawę o grubych źdźbłach i licznych kłosach. W moim odczuciu opinie na jej temat są nieco sprzeczne, ale tak to już jest z roślinami zaliczanymi do chwastów. Tak więc z jednej strony jest ona uciążliwym zielskiem, z drugiej - posiada właściwości lecznicze, walory dekoracyjne, a jej ziarniaki są przysmakiem ptactwa.
Chwast-nica i do tego jedno-stronna - jakże... stronnicza nazwa ;-)  Zatem poznajcie ją.

Chwastnica jednostronna (Echinochloa crus-galli) – gatunek rośliny jednorocznej należący do rodziny wiechlinowatych. Nazwy zwyczajowe: kurze proso, proso japońskie, prosówka, proso dzikie (31 lipca)
Chwastnica jednostronna (Echinochloa crus-galli) – w Polsce na niżu jest jednym z najbardziej pospolitych chwastów w uprawach okopowych. Dawniej ziarniaki tej rośliny z naturalnych stanowisk zbierano na pokarm dla drobiu (14 sierpnia)

29 stycznia 2017

Kwiaty i nie-kwiaty z Botanika

Czas na przedostatnią porcję zdjęć z Ogrodu Botanicznego, które trochę przeleżały, bowiem zidentyfikowanie niektórych roślin trwało długo. Tym razem przedstawiam rośliny, które albo już przekwitły, albo mają niewielkie, bądź niepozorne kwiaty. Wyglądają jednak interesująco - a to ze względu na ładne owocostany lub liście, albo też owe niewielkie kwiatki zebrane w dekoracyjne kwiatostany.
    Na początek żeleźniak żółty. Chyba nigdy nie widziałam jak kwitnie, za to jasnozielone kule (pozostałości kwiatostanów) rozmieszczone piętrowo na prostej łodydze, prezentowały się wspaniale.

Żeleźniak żółty, żeleźniak Russela (Phlomis russeliana (Sims) Lag. ex Benth), zwany szałwią jerozolimską - gatunek byliny z rodziny jasnotowatych. Pochodzi z górskich rejonów Turcji i Syrii. Dorasta do wysokości 90 cm. Szarozielone, sercowate lub jajowato-lancetowate liście są z wierzchu szorstko owłosione, od spodu pokryte białym nalotem, brzegiem ząbkowane (długość do 20 cm)
Żeleźniak żółty, żeleźniak Russela (Phlomis russeliana) - posiada charakterystyczne, piętrowe kwiatostany osadzone na sztywnych, silnie omszonych pędach. Kwiaty są zebrane w gęste, wielokwiatowe nibyokółki osadzone na pędach w 3-5 piętrach.