Rośliny z rodzaju santolina, liczącego 18 gatunków, są bylinami lub półkrzewami. Pochodzą głównie z regionu Morza Śródziemnego. Mają rozesłane pędy, niewielkie wąskie liście oraz liczne kuliste kwiatostany (żółte lub białe) wyrastające 10-25 cm ponad liśćmi. W miejscach swego naturalnego występowania są roślinami żywicielskimi (niekiedy wyłącznymi!) niektórych gatunków motyli.
W Botaniku rosną dwa gatunki santoliny - rozmarynolistna i
cyprysikowata, najczęściej uprawiane w Polsce. Są dość podobne, ale ta pierwsza jakoś bardziej przykuła moją uwagę. Może dlatego, że ma dłuższe pędy, a widok kołyszących się na ich końcach kwiatów skojarzył mi się z... lampą światłowodową ;-)
Zdjęcia powstały w lipcu w ubiegłych dwóch latach.
Uwaga!
Dodane w lipcu 2020 r.
Obecnie znacznie lepiej orientuję się w topografii ogrodu botanicznego i rozmieszczonych tam roślin.
Kiedy robiłam te zdjęcia, a dużo później przygotowywałam ten wpis, nie byłam świadoma, że w odległości ok. 20 m rośnie drugi gatunek santoliny. Co z tego? Ano to, że nie mam stuprocentowej pewności, czy na wszystkich zdjęciach jest tylko santolina rozmarynolistna (a nie cyprysikowata). W tym roku zrobiłam trochę zdjęć obu gatunkom, a nawet medytuję nad nimi próbując uchwycić jakąś konkretną różnicę. Jest to trudne, bowiem są one niewielkie i najbardziej dotyczą właśnie liści.
Kiedyś się zbiorę, by opracować wpis prezentujący santolinę cyprysikowatą, a wtedy będzie okazja, by zweryfikować i te zdjęcia. Niestety, może być to trudne, bowiem liście są na nich mało widoczne.
Z drugiej strony, może nie ma po co drzeć szat. te gatunki naprawdę są bardzo podobne.