Dalia 'HS First Love'

Dalia 'HS First Love' to tegoroczna nowość w Botaniku. Pierwsze, jakże wyraziste kwiaty zobaczyłam na początku lipca, a w kolejnych dniach ich przybywało. Świeże kwiaty mają barwę pomarańczowo-różową, starzejące się - lekko bledną i stają się bardziej żółtawe, lecz do końca wyglądają ładnie. Chyba po raz pierwszy widzę dalię o tak ciemnych fioletowo-zielonych liściach. Do końca lata pewnie zobaczę jeszcze wiele kwiatów tej dalii, ale już uzbierałam sporo zdjęć, więc nie będę zwlekać z ich pokazaniem.

Właśnie przypomniałam sobie, że wiele moich zdjęć kilku, może kilkunastu odmian dalii z poprzednich lat nadal czeka na publikację...

Dalia 'HS First Love' - dekoracyjna odmiana dalii o zwartym pokroju, bardzo ciemnych liściach i pojedynczych kwiatach [2 lipca]

Róża Serafina (Rosa serafinii)

Z dostępnych nielicznych źródeł wynika, że róża Serafina jest krzewem dorastającym do wysokości maksymalnie jednego metra, a mnie "trafił" się okaz mierzący około 1,80! Jeśli nie został dosadzony w ostatnim czasie, to mijałam go latami nie zwracając na niego uwagi. Niedawno jednak przyjęłam jego istnienie do wiadomości. Zwraca uwagę małymi, skórzanymi (przez to w ogólnym odbiorze jakby szarozielonymi) listkami, pośród których kwitło niezbyt wiele jasnoróżowych kwiatów. Te drobne liście i niewielkie kwiaty wyrastały na licznych, dość grubych, przewieszających się pędach, uzbrojonych w duże kolce. 

Róża Serafina (Rosa serafinii) - dziko rosnący gatunek krzewu z rodziny różowatych [8 czerwca]

 

Magnolia 'Spectrum'

Spodziewałam się, że z nastaniem wiosny będę bardziej zajęta fotografowaniem niż publikowaniem na blogu, dlatego w poprzednich miesiącach starałam się zaprezentować jak najwięcej roślin. Nie przewidziałam jednak tak kapryśnej aury (chłodnej, wietrznej lub deszczowej) w kwietniu oraz pewnych wydarzeń, które uniemożliwiły mi odwiedzanie botanika tak często jak bym chciała. Owszem, w ostatnim czasie byłam tam trzykrotnie, lecz nie opuszcza mnie wrażenie, że przyszłam w połowie filmu o wiośnie - tyle się już wydarzyło, a mnie przy tym nie było! 

Przedstawiam dziś piękną magnolię, odmianę Spectrum. Fotografowałam ją od 6 do 23 kwietnia w latach 2024-2026.

Magnolia 'Spectrum' 

 

Liliowiec Ribbonette (Hemerocallis 'Ribbonette')

Właśnie zaczął się najlepszy czas na wiosenne sadzenie liliowców. Zakwitną latem, ale to teraz trzeba zdecydować się na wybór odmiany. Może będzie to właśnie liliowiec Ribbonette (pisane przez dwa lub jedno b)? 

Zdjęcia powstały w okresie od 30 czerwca do 30 lipca w latach 2023 - 2025.

Liliowiec Ribbonette (Hemerocallis 'Ribbonette')

   

Lepnica czerwona (Silene dioica)

Lepnicę czerwoną zaobserwowałam w Botaniku dopiero w tym roku. Wyznaczono jej niewielkie stanowisko nieopodal kosaćców i zaopatrzono w tabliczkę identyfikacyjną. Wszystko pięknie ładnie, ale sami spójrzcie na jej kwiaty! W większości różowe, niby podobne, ale gdy się przyjrzeć, to u każdej z roślin dostrzegałam różnice - a to w kształcie kwiatów, ich kolorze, wyglądzie płatków, a nawet liści czy pędów. No, a te ciemno różowe, wręcz amarantowe, z dość jasnozielonymi, bardziej mięsistymi i owłosionymi liśćmi...! A jednak! Przeglądając zdjęcia tego gatunku w wyszukiwarce, zobaczyłam rośliny podobnie zróżnicowane. Zatem wyzbywam się swej niepewności i zapraszam do poznania lepnicy czerwonej w kilku odsłonach :-) . Fotografowałam ją od początku maja do końca czerwca.

Lepnica czerwona, bniec czerwony (Silene dioica (L.) Clairv.) – gatunek rośliny z rodziny goździkowatych   [22 maja]

Bergenia orzęsiona (Bergenia ciliata)

Bergenia orzęsiona to nieduża bylina obficie kwitnąca wiosną w botanicznym alpinarium. 

Jeszcze trwa lato i pogoda dopisuje, i chociaż staram się bywać jak najczęściej w ogrodzie botanicznym, to coraz rzadziej udaje mi znaleźć kwitnące rośliny. Zaczynam więc cofać się w czasie   ;-) 

Bergenia orzęsiona (Bergenia ciliata) – gatunek byliny należący do rodziny skalnicowatych  [1 maja]

 

Chitalpa taszkiencka (Chitalpa tashkentensis)

Takie oto drzewko dzisiaj dla Was mam. Prawda, że ładne? 

Zdjęcia powstały 30 czerwca i 7 lipca, ale to wielopniowe drzewko (no bo raczej nie krzew) nadal kwitnie. Jeśli później zauważę owoce, to dołączę zdjęcia.

Chitalpa taszkiencka (Chitalpa tashkentensis)  30 czerwca

 

Krwiściąg Menziesa (Sanguisorba menziesii)

Jasnoróżowe, puchate kwiatostany tego krwiściągu, z gracją kołyszące się na leciutkim wietrze natychmiast zwróciły moją uwagę, choć jeszcze wcześniej, zanim pojawiły się kwiaty, wpadły mi w oko efektowne liście.  

Zdjęcia powstały w okresie od 23 maja do 30 czerwca 2025 r., tak oto udokumentowałam jedną z kilku nowości dostrzeżonych w ogrodzie botanicznym. Możliwe, że kadrów przybędzie, to u mnie częste  ;-)

Krwiściąg Menziesa (Sanguisorba menziesii Rydb.) – gatunek rośliny należący do rodziny różowatych [21 czerwca]  

 

Judaszowiec południowy (Cercis siliquastrum)

Wiele lat temu poznałam i opisałam na blogu judaszowca kanadyjskiego (TUTAJ). Potem odkryłam, że w innym miejscu Botanika rośnie jeszcze jeden egzemplarz tego gatunku. W ubiegłym roku, w drugiej połowie maja natrafiłam na kolejnego judaszowca o zupełnie innym, wielopniowym, a przez to jakby krzaczastym pokroju. Okres kwitnienia się kończył, na gałązkach było już sporo rozwiniętych liści, więc dopiero tej wiosny zaczęłam regularniej go odwiedzać i fotografować. Z tabliczki identyfikacyjnej dowiedziałam się, że jest to jednak inny gatunek judaszowca, dzięki czemu nie zabrnęłam w wersję, iż jest to okaz młodociany judaszowca kanadyjskiego i nie musiałam zaprzątać sobie głowy roztrząsaniem jakie to czynniki sprawiły, że jego pokrój jest znacząco odmienny, tudzież (w porównaniu!) karłowaty  :-D  

Bardzo ładne krzewo-drzewo. 

Judaszowiec południowy (Cercis siliquastrum) – gatunek drzewa z rodziny bobowatych   [23 kwietnia]

 

Posłonek kosmaty (Helianthemum villosum)

Nieraz już bywało, że nękał mnie niepokój czy aby moje wysiłki i poszukiwania nie spełzną na niczym. Dzieje się tak wówczas, gdy nie udaje mi się znaleźć opisu botanicznego czy informacji o gatunku rośliny, którą obfotografowałam. Albo gdy okazuje się, że pod nazwą, którą spisałam z tabliczki identyfikacyjnej, kryje się zupełnie inna roślina. Z takiego powodu same zdjęcia wydają mi się bezużyteczne, więc leżą odłogiem, oczekując na możliwie pewną identyfikację gatunku. 

Tym razem sfotografowałam sobie nawet tabliczkę, a okazało się, że Helianthemum villosum nie figuruje w całkiem długim spisie gatunków należących do rodzaju posłonek. Na szczęście znalazłam strony, które przynajmniej potwierdzają istnienie takiego gatunku - posłonka kosmatego.

Posłonek kosmaty (Helianthemum villosum Thibaud ex Pers) - gatunek rośliny z rodziny posłonkowatych  [22 maja]

Puchowiec wspaniały (Ceiba speciosa)

Tak dawno nie byłam w ciepłych krajach, że gdy na pasie zieleni po drugiej stronie jezdni zobaczyłam średniej wysokości drzewa całkiem obficie kwitnące (pod koniec września!), za nic nie mogłam odgadnąć, do jakiego gatunku należą. Niezbyt dokładnie widziałam różowo-białe kwiaty, ale znać było, że są bardzo duże (mniej więcej jak u magnolii). Z góry założyłam więc, że nigdy się z nim nie zetknęłam i że oto nadarza się okazja, by poznać nowy gatunek drzewa. Tak byłam zajęta uwiecznianiem oryginalnych i bardzo dużych kwiatów (ponad 10, może i 15 cm średnicy), że dopiero na samym końcu sesji, tuż przed odejściem uprzytomniałam sobie, że warto byłoby sfotografować jeszcze inne części drzewa, choćby dla celów identyfikacyjnych. A kiedy pośród gęstego listowia zobaczyłam charakterystyczny pień i konary, od razu przypomniałam sobie drzewo, które spotkałam wiele lat temu (TUTAJ). Jeśli tamto (jedno) i te drzewa (było ich cztery albo pięć) należą do tego samego gatunku, to różnią się znacznie, choć kształt kwiatów (ale nie kolor) i kolce na pniach są bardzo podobne (różniły się jednak barwą pnia, wysokością i pokrojem). 

Niestety, w Wikipedii zaledwie dwa gatunki puchowca zostały opisane (spośród 21 wymienionych).

Puchowiec wspaniały (Ceiba speciosa) – gatunek drzewa z rodziny ślazowatych i podrodziny wełniakowych

Jeżyna arktyczna (Rubus arcticus)

Jeżynę arktyczną zauważyłam na skraju alpinarium, w Botaniku, oczywiście. Jej intensywnie różowe kwiatki wydały mi się urocze. Było ich jednak zawsze mało (owoców właściwie nie widziałam wcale), jak skąpy jest opis tej rośliny w Wikipedii. W dodatku zawierający błąd, no chyba, że ja się mylę. Powiedzcie jednak sami, czy ta mikra roślina o niezdrewniałych pędach, mniejsza od krzaczka truskawki, może być krzewem?? (a tak jest tam napisane).

Malina tekszla, tekszla, jeżyna arktyczna (Rubus arcticus L.) – gatunek krzewu z rodziny różowatych [7 maja]

 

Przymiotno przyjemne (Erigeron concinnus)

Dziś jedna z trzech istniejących odmian przymiotna przyjemnego. Zgodnie z opisem odczytanym na tabliczce jest to odmiana typowa (Erigeron concinnus var. concinnus). Osobiście, głowy za to nie dam, gdyż zdjęcia znalezione w necie prezentują jakby nieco inną roślinę, więc nie bardzo wiem co o tym sądzić. Od dłuższego czasu kieruję się jednak zasadą zaufania do pracowników ogrodu botanicznego, co zdecydowanie uprościło mi życie  : -) .   

Przymiotno przyjemne to gatunek, który w naturalnym środowisku występuje tylko w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Jest takie ładne, że mogłoby rosnąć w moim ogródku na jakimś suchym i nasłonecznionym miejscu. Gdybym go miała, ogródek, rzecz jasna  ;-D .

Przymiotno przyjemne podgatunek typowy (Erigeron concinnus var. concinnus) – roślina z rodziny astrowatych [4 czerwca]

 

Miodunka 'Shrimps on the Barbie'

Gatunek miodunki ćmy prezentowałam już kilka lat temu (TUTAJ), dziś natomiast zobaczcie odmianę ogrodową, możliwe, że miodunki pstrej. Śliczności : -)

Miodunka 'Shrimps on the Barbie' (Pulmonaria 'Shrimps on the Barbie')  6 kwietnia

Migdałowiec karłowaty (Amygdalus nana)

Oto krzew, który zakwita w kwietniu jaskraworóżowymi kwiatami, wypuszczając przy tym wiele ulistnionych pędów. Mój sposób na przetrwanie zimy polega na... wspominaniu wiosny. Nie jest to wcale trudne, wystarczy zacząć przeglądać zdjęcia. Za dwa miesiące wiosna rozgości się znowu, a ja z ochotą wyruszę na jej spotkanie. Tymczasem poznajcie migdałowca karłowatego. Tak obfite kwitnienie odnotowałam dopiero w ubiegłym roku i dotąd zastanawiam się, czy wcześniej nie trafiłam na właściwy moment, pechowo omijałam jego stanowisko, czy może dopiero zeszłej wiosny zebrał się na na porządne kwitnienie (w poprzednich latach natykałam się bowiem jedynie na nieliczne kwiaty).

Migdałowiec karłowaty, migdałowiec karłowy (Amygdalus nana L.) – gatunek z rodziny różowatych  [23 kwietnia] 

 

Gloksynia zaostrzona (Incarvillea arguta)

To dziwne i niekomfortowe odczucie, gdy chcesz iść, chcesz coś zrobić, osiągnąć, lecz stale jakaś przeszkoda ci to utrudnia, mimo, że wszystko powinno prawidłowo działać. Hm, można powiedzieć, że właśnie takie jest życie. Składa się z nieustannej walki o swoje, o realizację własnych planów, dążeniu do upatrzonego celu, pomimo najróżniejszych przeciwności. Z drugiej strony - presja czasu...

Właśnie zdałam sobie sprawę, że mamy ostatni dzień stycznia, a ja dotąd nic nie opublikowałam. Doszły mnie słuchy, że blogi nie są już popularne, lecz ja nie nadążam (i nie bardzo mam ochotę zabierać się za jakąś nową formę aktywności), więc zostanę przy swoim, skoro lubię to, co robię. Przechodzę zatem do porządku dziennego nad tym, że nazwy gatunkowe wymienione na tabliczkach w ogrodzie botanicznym nie zawsze lub nie na pewno są prawidłowe (a przynajmniej ja dostrzegam rozbieżności pomiędzy tym, co fotografuję a tym, co przedstawiają zdjęcia w Internecie). Długo trwało nim jako tako przemogłam się, by ograniczyć się do minimum w kwestii opracowywania opisu botanicznego przedstawianej rośliny, ale upływ czasu w końcu odwdzięczył mi się tym, że dziś zasoby dostępnej wiedzy stały się przebogate, a automatyczne translacje są coraz lepsze, więc każdy bez wielkiego wysiłku znajdzie potrzebne mu informacje.

Przedstawiam zatem gloksynię zaostrzoną (Incarvillea arguta) - taką nazwę spisałam z tabliczki. A to, że być może, obecnie w użyciu jest inna nazwa łacińska, albo to, że na innych zdjęciach ta roślina może wyglądać trochę inaczej... na cóż. Zaufam wiedzy pracowników z "mojego" Botanika.

 

Gloksynia zaostrzona (Incarvillea arguta) - gatunek rośliny z rodziny bigoniowatych [17 lipca]

 

Tawułka chińska 'Pumila’ (Astilbe chinensis 'Pumila' )

Niewysoka, lecz bardzo dekoracyjna tawułka najładniej prezentuje się (przynajmniej w ogrodzie botanicznym) od przełomu lipca i sierpnia do końca pierwszej połowy sierpnia. Wówczas, zarówno różowe kwiatostany, jak i zielone liście są dobrze rozwinięte i przyjemnie kontrastują barwami. Z czasem intensywny kolor kwiatów nieco blednie, czy raczej jaśnieje, a jeszcze później od dołu kwiatostanów wkrada się barwa brązowa. 

Tawułka chińska 'Pumila’ - odmiana karłowa pochodząca z Tybetu   [8 sierpnia]

Ślazówka 'Lilac Lady' (Lavatera Lilac Lady)

Nie mogę przysiąc, że odmiana ślazówki, którą dziś przedstawiam na pewno nazywa się Lilac Lady, gdyż rośnie ona na dekoracyjnej rabacie przy frontowej fontannie w Botaniku, a w takich miejscach żadne rośliny nie są oznaczane tabliczkami z nazwą. W internetowej wyszukiwarce znalazłam jednak łudząco podobne rośliny, których opis zgadza się z wyglądem "mojej" ślazówki. 

Wątpliwości mam tylko dwie: pobieżny opis przeczytałam na stronie zajmującej się sprzedażą tychże roślin (brak opisu botanicznego np. w Wikipedii) oraz to, że na owej stronie znajdują się raptem dwa zdjęcia... zaczerpnięte z internetu. To pierwsze jest w porządku, lecz drugie przedstawia zupełnie inną ślazówkę, co widzę gołym okiem laika (przytomnego jednak). Mam tylko nadzieję, że nazwa odmiany zostanie kiedyś ustalona (potwierdzona? Oby!), a póki co, zapraszam do obejrzenia zdjęć tej naprawdę urodziwej rośliny.

Ślazówka 'Lilac Lady' (Lavatera Lilac Lady) - 29 czerwca

 

Lilak ottawski (Syringa prestoniae)

Lilak ottawski zakwita późno, gdy kwiaty innych lilaków już przeminą. Oprócz niego, w tym samym czasie, kwitł jedynie lilak japoński, którego nie tak dawno też przedstawiłam (LINK). 

Lilak ottawski (Syringa prestoniae) - gatunek krzewu z rodziny oliwkowatych [29 maja] 

 

Jasnota plamista (Lamium maculatum)

W ubiegłym roku w kilku zakątkach Botanika napotykałam obficie kwitnące jasnoty plamiste. Są to niewielkie rośliny o drobnych fioletoworóżowych kwiatach. Niektóre były szczególnie efektowne, a to za przyczyną dwubarwnych liści, które i bez tego są przecież całkiem urodziwe. 

Przy okazji przyjrzę się tabliczkom, czy aby na którejś nie odnotowano nazwy odmiany tej jasnoty.

Jasnota plamista (Lamium maculatum L.) – gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny jasnotowatych  [9 maja]