Pomarańczowy motyl o skrzydełkach usianych czarnymi cętkami (taki motyli lampart :-D ) fruwał w pobliżu, lecz nigdzie nie zagrzewał miejsca - bez ustanku zmieniał kwiaty, z których spijał nektar. Nie było mowy o podejściu do niego - natychmiast odfruwał spłoszony (zresztą, nie miałam wtedy żadnego doświadczenia z tym chaotycznie fruwającym drobiazgiem). Pstryknęłam więc kilkanaście zdjęć z odległości 1 do 2 metrów i doprawdy, zdziwiłam się, że zdjęcia wyszły nie najgorzej.
Dostojka latonia (Issoria lathonia) – motyl dzienny z rodziny rusałkowatych [10 sierpnia] |
Dostojka latonia, perłowiec mniejszy (Issoria lathonia) |
Dostojka latonia, perłowiec mniejszy (Issoria lathonia) |
Dostojka latonia, perłowiec mniejszy (Issoria lathonia) |
Dostojka latonia, perłowiec mniejszy (Issoria lathonia) |
Dostojka latonia, perłowiec mniejszy (Issoria lathonia) |
Dostojka latonia, perłowiec mniejszy (Issoria lathonia) 24 lipca 2015 |
Dodane dużo później zdjęcia z 17 czerwca 2018 r. wykonane na Łące Nowej: (lipiec 2020)
Dostojka latonia, perłowiec mniejszy (Issoria lathonia) |
Dostojka latonia, perłowiec mniejszy (Issoria lathonia) |
Dostojka latonia, perłowiec mniejszy (Issoria lathonia) |
Dostojka latonia, perłowiec mniejszy (Issoria lathonia) |
---------------------------------------
Dostojka latonia, perłowiec mniejszy (Issoria lathonia) - motyl dzienny z rodziny rusałkowatych (Nymphalidae). Występuje pospolicie na terenie całego kraju. Motyl ten przystosował się do środowisk ugorowych i ruderalnych, a także do terenów intensywnie zagospodarowanych.
Gatunek nie podlegający ochronie.
Długość ciała - około 18-23 mm
Rozpiętość skrzydeł - 40-48 mm (długość przedniego skrzydła 20–22 mm)
Dymorfizm płciowy - słabo widoczny. Samica jest większa od samca.
Cechy charakterystyczne:
- duże srebrne plamy na spodzie tylnego skrzydła oraz dwie drobne, srebrne plamki w okolicy wierzchołka przedniego skrzydła - raczej wykluczają pomyłkę z innymi gatunkami perłowców
- zewnętrzny brzeg przedniego skrzydła poniżej wierzchołka - lekko wklęsły.
Występowanie - suche tereny otwarte: skraje pól, miedze, ugory, nieużytki rolne, tereny ruderalne, suche łąki,wrzosowiska, pastwiska, przydroża, piaszczyste wydmy.
Motyl występuje na terenie całej Europy, zwłaszcza południowej. Chętnie migruje z terenów cieplejszych na północ kontynentu, wytrwale pokonując duże odległości.
Dorosłe osobniki można obserwować od końca kwietnia do końca września, czasem do połowy października, co uzależnione jest od regionu kraju i końca okresu wegetacyjnego roślin.
Odżywianie - nektar kwiatów, zwłaszcza ostów.
Zimowanie - możliwe w cieplejszych regionach Europy. W Polsce zimują jedynie gąsienice.
Ilość pokoleń w ciągu roku zależy od regionu: od dwóch (w regionach chłodniejszych, np. Polska) do czterech.
Dostojka latonia pokonuje dość spore odległości, co związane jest z występowaniem rośliny żywicielskiej gąsienic – fiołkiem polnym (Viola arvensis). Samica składa pojedynczo żółtawe jaja na roślinach żywicielskich, z których po około 1-2 tygodniach wylęgają się gąsienice, które żerują jedynie w słoneczne dni. Przepoczwarzenie następuje po czwartym linieniu, nisko nad ziemią na łodygach rośliny pokarmowej lub w jej sąsiedztwie. Poczwarka jest koloru brunatnego z białawymi perłowymi kolcami i plamkami na grzbiecie, częściowo zachodzącymi na pokrywy skrzydeł.
Pierwsze pokolenie żyje krótko (przełom maja i czerwca). Pod koniec czerwca pojawia się jednak drugie pokolenie dostojek, które dożywa do końca lata.
Nie jestem specem od motyli (lepidopterologiem), nie dam więc głowy za to, że sfotografowany przeze mnie motyl to na pewno dostojka latonia, ale:
- obejrzałam wiele zdjęć podobnych gatunków z rodziny rusałkowatych i żaden inny nie pasował. Nie mniej przyznaję, że niektóre motyle opisywane w źródłach jako dostojka latonia różniły się nieco (np. miały jasną obwódkę na skrzydłach, a nawet jasne plamki; inne natomiast pasowały jak ulał)
- mój motyl akurat opijał się nektarem pyleńców, a nie ostów, ale może nie ma to znaczenia. Za to łąka była rzeczywiście sucha
- nie widziałam spodu skrzydeł tego motyla zbyt zajęta łapaniem go w kadr. Poza tym, na każdym postoju motyl rozkładał skrzydła ukrywając ich "lewą" stronę.
- tej wiosny w Moim Lesie było sporo fiołków polnych, zatem gąsienice dostojek miały jadło zapewnione.
zgadza się, to I. lathonia. I choć faktycznie gąsienice żywią się fiołkami, to czyni tak połowa krajowych dostojek, więc szanse na spotkanie innych gatunków w twojej okolicy są całkiem spore ;
OdpowiedzUsuńpiękne zdjęcia.
Dziękuję bardzo za odwiedziny i rozwianie mych wątpliwości co do gatunku tego motyla. Pozdrawiam :-)
UsuńWitam wczoraj podobny motylek usiadł mojej córce na dłoni i nie chciał wcale zejść ,zrobiłam mnóstwo zdjęć z bliska :)wcale się nie bał :)
OdpowiedzUsuńSprawdź na zdjęciach czy motyl miał zwinięta trąbkę czy może... spijał sole mineralne ze spoconej rączki córki :-)
Usuń