Lato różowe i białe

Barwy cieszą oczy i duszę, poprawiają nastrój, a nawet leczą. Jednak nadmiar któregokolwiek koloru może wywołać skutek wręcz odwrotny - rozdrażnia, przygnębia lub pogłębia niedomagania. Najwłaściwszy jest zatem umiar i harmonia. Czy późna jesień i zima, te niemal monochromatyczne pory roku, równoważą szał kolorów wiosny i lata?
Niby tak, to naturalne, jak po dniu nadchodzi noc. Nie pojmuję tylko, dlaczego ów "dzień" upływa mi tak prędko, a ta "noc" trwa w nieskończoność? Może to... bezsenność?
     Na dziś przygotowałam zdjęcia kwiatów w różnych odcieniach różu i bieli. Zebrawszy kolejne informacje o oddziaływaniu barw na samopoczucie człowieka, uzmysłowiłam sobie, że w przyrodzie nie występuje coś takiego jak nadmiar kolorów. Wszystkie równoważą się w sposób naturalny - w rodzaju, ilości, wielkości, skupieniu, bądź rozproszeniu, kontraście czy subtelnej przemianie jednej barwy w inną. Przypuszczam, że nie bez przyczyny barwa zielona jest najodpowiedniejszym tłem, dopełnieniem lub kontrastem dla najrozmaitszych kwiatów.
      Ach! A jednak właśnie teraz - późną jesienią (i podczas bezśnieżnej zimy), odczuwam nadmiar... bezkoloru. Ponownie więc spróbuję zrównoważyć dokuczający mi deficyt barw i słońca.

Orlik pospolity (Aquilegia vulgaris L.) - gatunek rośliny z rodziny jaskrowatych. Kwitnie od maja do lipca. Kwiaty zapylają głównie trzmiele.
Opis botaniczny i więcej zdjęć - LINK

Cieciorka pstra (Securigera varia) - gatunek rośliny z rodziny bobowatych. Kwitnie od maja do lipca. Roślina kwitnie długo - kwiatostany pojawiają się z każdym nowym liściem. Opis botaniczny i więcej zdjęć - LINK

Żółtlica drobnokwiatowa

 żółtlica-drobnokwiatowa

Żółtlica drobnokwiatowa ze swoimi maleńkimi, żółtymi kwiatkami okolonymi nieregularnie białymi płatkami, które sprawiają wrażenie, że zostały oskubane, specjalnie nie zachwyca. Kojarzy się, i słusznie, z uporczywym chwastem zarastającym ogrody, śmietniki czy przydroża. Lecz żółtlica, którą dziś prezentuję wyrosła na Rabatce i jest doprawdy niemal... urodziwa. Przypuszczam, że po drugiej stronie ogrodzenia ziemia została użyźniona, z czego skwapliwie korzystają rośliny (chwasty) wyrosłe przed ogrodzeniem. Wszystkie są zdrowe, żywo zielone, dorodne i dekoracyjne - po prostu zachwycające. Żółtlicę drobnokwiatową zapamiętałam jako wiotką, ale mocno rozgałęzioną roślinę, skutecznie zarastającą teren i zagłuszającą inne gatunki. A tu, proszę - w pełnej symbiozie na skrawku ziemi o długości ok. 4 m wyrosły: bylica, mak, żółtlica, ostrożeń, wilczomlecz, tasznik, włośnica, komosa i inne. Rabatka wygląda tak urokliwie, że ilekroć przechodzę tamtędy - przystaję, by choć przez chwilę napawać się jej widokiem.

Żółtlica drobnokwiatowa (Galinsoga parviflora Cav.) z rodziny astrowatych, zwana także żółtliczką pochodzi z Ameryki Środkowej i południowej (Andy)