Majowe krzewy

Krzewy należą do roślin drzewiastych, do których należą przede wszystkim drzewa, ale i półkrzewy, krzewinki oraz pnącza. Zdarza się, że szybkie odróżnienie krzewu od drzewa bywa utrudnione. Krzew, wg Wikipedii, to niebędąca pnączem wieloletnia roślina drzewiasta o zdrewniałej łodydze, która od nasady rozgałęzia się na wiele zdrewniałych pędów równorzędnych. W przeciwieństwie do drzew, u krzewów brak osi głównej - pnia, a także korony.
Od dłuższego już czasu interesuję się drzewami, ale i krzewy, zwłaszcza w wiosennym wydaniu,  przykuwają moją uwagę - a to kwiatami, a to liśćmi czy ogólnym pokrojem. Uzbierało mi się ich nieco - oto jak wyglądały w maju.

Tawuła japońska, tawuła Bumalda, tawuła drobna (Spiraea japonica L.) kwitnie od lipca do września, ale w maju jej liście przybierają przepiękne barwy - od jasnozielonożółtej do ciemno pomarańczowoczerwonej (19 maja)

Wiśnia wonna, antypka (Cerasus mahaleb) – gatunek z rodziny różowatych z rodzaju wiśnia. Kwiaty białe zebrane w baldachach po 3-12 sztuk (1 maja)

Kwitnące krzewy

W lutym przedstawiłam kwiaty drzew. Było ich tyle, że zdjęcia trzeba było podzielić na cztery części. Dziś kilkanaście zdjęć kwiatów krzewów. Nie wszystkie są "nowe", część już opisałam (można je znaleźć również pod etykietą "krzewy"), ale kilka gatunków gości tu po raz pierwszy.
     Na początek wiciokrzew, czy raczej suchodrzew Maacka. Dwa, może trzy rosną przy ścieżce wzdłuż Łąki Wschodniej. Na początku maja zwróciłam uwagę na symetryczny układ gałązek i liści. Przy każdej parze liści pojawiły się dwie pary pączków kwiatowych. W drugiej połowie maja zakwitły tak:

Wiciokrzew/suchodrzew Maacka (Lonicera maackii) - gatunek krzewu, rzadko małego drzewa z rodziny przewiertniowatych. Kwiaty białe, dwuwargowe o długości 2 cm, wyrastają parami zgrupowanymi w klastry. Kwitnie od połowy wiosny do początku lata (fot. 22 maja)

Kolkwicja chińska

Późnym popołudniem w ostatni dzień maja wybrałam się do parku. Na przeciwległym skraju rozległego trawnika zobaczyłam ją od razu - różową wyspę. Grzecznie obeszłam cały skwer dookoła, ale okazało się, że wyspa znajduje się kilka metrów głębiej. Trudno, ruszyłam przez trawnik wprost ku niezwykłym krzewom o jasnozielonych wydłużonych listkach i wdzięcznie uginających się pędach obsypanych mnóstwem różowo-białych kwiatków.
W pierwszej chwili pomyślałam, że jest to krzewuszka, ale nie, okazało się, że to jej kuzynka - kolkwicja chińska. Jej rozdziawione, urocze kwiatki przypominają mi nieco kwiaty kurdybanku.
Zdaje się, że trafiłam na pełnię kwitnienia. Trzy tygodnie później nie było już bajecznej, różowej wysepki - na rozległym trawniki rosły tylko krzewy.

Kolkwicja chińska (Kolkwitzia amabilis) -  szybkorosnący krzew z rodziny przewiertniowatych, jedyny gatunek rodzaju Kolkwitzia. Pochodzi z Chin, gdzie dorasta do 5 m wysokości (u nas do 3,5 m) - fot. 31 maja