25 września 2016

Sierpniówka w Ogrodzie Botanicznym

Na początku sierpnia, po raz kolejny w tym roku, odwiedziłam poznański Ogród Botaniczny i znów, z przyjemnością, ponownie zobaczyłam wcześniej widziane już rośliny, ale i dostrzegłam coś nowego oraz poznałam nazwy kilku gatunków roślin. Zapraszam na spacer po ogrodzie w pełni lata.

Kosmos siarkowy, kosmos żółty (Cosmos sulphureus Cav.) - gatunek rośliny z rodziny astrowatych. Pochodzi z Meksyku i Brazylii. Kwitnie od lipca do października
Kosmos siarkowy, kosmos żółty (Cosmos sulphureus Cav.) - kwiatostany o średnicy 4-6 cm w formie koszyczków składających się z kwiatów języczkowatych i rurkowatych. Kwiaty w odcieniach barwy żółtej do pomarańczowej. Kwiaty rurkowate stosunkowo długie.

22 września 2016

Hurghada - deptak turystyczny

Zapraszam na pierwszy spacer po Hurghadzie. Dziś przedstawię migawki z ulicy ciągnącej się wzdłuż linii morza (częściowo jest to promenada). Punktem startowym będzie (mniej więcej) lokal McDonald's, znajdujący się na końcu tego czerwonego budynku. Na zdjęciu poniżej... zasłaniają go palmy daktylowe, które wydały mi się ciekawszym tematem kadru  ;-)


Najpierw ruszam w prawo - szlakiem żółtym. Obrazek poniżej przedstawia niewielki fragment Hurghady (na wysokości lotniska, które znajduje się w głębi lądu), po którym się poruszałam. Różnymi kolorami zaznaczyłam trasy, z których powstaną moje relacje.
Idąc w lewo, ów nadmorski deptak w którymś momencie staje się ulicą o nazwie Youssef Affifi (ustaliłam to dzięki mapie Google, sama jakoś nie zauważyłam żadnych tabliczek z nazwami ulic czy numerami domów).

Wycinek planu Hurghady - źródło

Oczywiście, nie obejdzie się bez sklepów, sklepików oraz domów handlowych. Ot, pierwsza z brzegu wystawa. Manekiny w modnych (a przynajmniej tradycyjnych, jak mniemam) strojach. Czy wszystko Wam tu pasuje? Pomijam fakt, że w tym dużym sklepie zapewne można kupić wszystko - mydło, powidło, strój kąpielowy czy colę.


Jeszcze jedna podpowiedź... No i...?


Ha, zdziwiły mnie całkiem europejskie rysy manekinów i jasnoniebieskie tęczówki oczu! Czyżby był to tutejszy powiew egzotyki?
W niezliczonych sklepach każdy turysta może nabyć najróżniejsze pamiątki. Już dawno postanowiłam nie zagracać sobie domu żadnymi "przydasiami", toteż sklepy omijałam szerokim łukiem, zerkając jedynie na wystawy - ot, tak z ciekawości.


Egipcjanie są urodzonymi sprzedawcami. Zawsze uśmiechnięci, chętnie podający rękę i zagajający rozmowę - wszystko dobrze? Skąd jesteś? Jak masz na imię? - po angielsku, rosyjsku, niemiecku, czesku, polsku itd. 


Jeżeli nie zamierzasz czegoś kupić, grzecznie i z uśmiechem ucinaj kontakt i oddal się w swoją stronę. Nie sądzę, byś z tego powodu spotkał(a) się z nieprzyjazną reakcją. Przy zakupach można, a nawet trzeba się targować, ale szwendanie się po sklepach, by tylko pooglądać jest nieco ryzykowne. Chyba wpierw trzeba wyćwiczyć w sobie odporność psychiczną, by nie poczuć się winnym, że zawiodło się sklepikarza czy naganiacza na różnego rodzaju atrakcje (nurkowanie, paralotnia, masaż, tatuaż, zaplatanie warkoczyków itp.), że na próżno poświęcił swój czas na... rozmowę z Tobą. To przecież handlowa gra wstępna. Z owego poczucia winy niejeden kupił to, czego nie planował :-)


Idąc dalej mijam różne zabudowania, zwykle niewielkie sklepy, a czasem ogrodzone parcele, na których kiedyś powstaną kolejne hotele.

Red Sea, Hurghada, Egipt

Przechodzę na drugą stronę ulicy (tę od morza) - jest zdecydowanie bardziej zagospodarowana. Oto kolejny dom handlowy usytuowany w niewykończonym budynku.
Była to moja pierwsza przechadzka po mieście, ale jak później się okazało, tego typu widoki (niewykończone dolne kondygnacje) są tu zjawiskiem częstym.


Rzut oka na kolorową wystawę sklepu, którego nazwę można przeczytać w języku arabskim i rosyjskim. Na tę wycieczkę wybrałam się rankiem, gdy nie było jeszcze tak gorąco - większość sklepów była zamknięta, zapewne po handlowaniu do późnych godzin nocnych. Dzięki temu nie musiałam się krępować podczas robienia zdjęć.


I jeszcze jedna wystawa w innym sklepie odzieżowym, usytuowanym na piętrze.


Spojrzenie wstecz na ulicę, którą przemierzałam. Z kolejnego hotelu, który minęłam wyszła jakaś para. Jeśli to Arabowie, to ubiór kobiety można uznać za swobodny. Po lewej stronie ulicy seledynowy automat telefoniczny.

Ulica turystyczna w Hurghadzie

A to promenada przede mną, ale znacznie dalej. Doszłam nią do pomnika, który, o ile dobrze pamiętam, znajduje się niedaleko Departamentu Policji (wyczytałam to z mapy Google).

Promenada w Hurghadzie

Po drodze kolejny ładny hotel.

Hotel w Hurghadzie, położony przy deptaku turystycznym
Hotel w Hurghadzie, położony przy deptaku turystycznym

A to ów pomnik, do którego dotarłam na koniec. W ten sposób mój szlak żółty dobiegł końca :-)

Pomnik w Hurghadzie - kobieta z rozpostartymi rękami, w prawej trzyma glob ziemski, w lewej kłos zboża. Może to egipska wersja Demeter, bogini płodności ziemi, urodzaju, ziemi uprawnej, zbóż i rolnictwa?



A teraz czas na spacer w drugą stronę (szlakiem zielonym). Umownie znów rozpoczynam go od McDonald's.

McDonald's na deptaku turystycznym w Hurghadzie

Idę promenadą, po kolorowej nawierzchni. Nie brakuje tu palm, ławek, latarni, kafejek i sklepów.

Promenada, deptak turystyczny w Hurghadzie

Po lewej stronie mijam kolejne egipskie centrum handlowe. Przed południem wygląda na uśpione, ale nie sprawdzam czy naprawdę tak jest.

Dom handlowy w Hurghadzie

Po prawej (czyli od strony morza) mijam hotel Al Mashrabiya. Przechodnie widoczni na zdjęciu chcieli poczekać, by nie wejść mi w kadr, ale szczęśliwe nieporozumienie doprowadziło do tego, że ich uwieczniłam. W domu oceniłam, że kadry, na których znajdują się ludzie, zdecydowanie zyskują.

Hotel Al Mashrabiya, Hurghada
Oczywiście, nie sfotografowałam wszystkiego po drodze, ale rozglądając się dookoła uwieczniałam to co mi się spodobało i co mnie zdziwiło/zaskoczyło (że jakieś inne niż u nas).
Na przykład hotel (bo co innego w tak cennym miejscu?) w budowie: nie widziałam żadnych dźwigów czy ciężkiego sprzętu (ani robotników, tylko starego stróża). Nie znam się na budowlance, ale ślady deskowania murów oraz stropów na całej wysokości budynku świadczą przecież, że kolejne kondygnacje powstają stopniowo, w miarę twardnienia betonu. No i te ściany, jakże cienkie (cóż, taki klimat - widocznie wystarczą)!


Nieco dalej, w głębi, po lewej stronie ulicy powstaje inny hotel. Przynajmniej cześć rusztowania wydała mi się drewniana, w dodatku powiązana linami. U nas, jak mi się zdaje, budynki tynkowane są na końcu, gdy okna są wstawione... czyż nie?
W żadnym razie te i inne moje uwagi nie stanowią krytyki, wyrażają jedynie moje zdziwienie, a czasem są próbą zrozumienia, na czym polega ta inność, wynikająca choćby z jakże gorącego klimatu.
 

Ha, przy takim gorącu robotnikom łatwiej i lżej jest wykończyć budynek z zewnątrz i wewnątrz(!), gdy okna nie są wstawione, czyż nie?
Ok, teraz zaczyna się już dość gęsto zabudowana część ulicy.


To hotel Elaria. Obok niego po lewej stronie w najlepsze trwały jakieś roboty ziemne. Nie mam pojęcia dlaczego hotel ten w Internecie prezentuje zdjęcia z widokiem na morze, skoro znajduje się ono po drugiej stronie ulicy (czyli za mną). 


Nieopodal apartamentowiec - nabywcy mogą kontaktować się telefonicznie. Większość apartamentów chyba jeszcze czeka na kupców, za to na parterze działają lokale użytkowe.


Dalej nieskazitelnie biało-niebieski hotel Diamond Resort.

Hotel Diamond Resort w Hurghadzie

Jeszcze dalej, po tej samej stronie ulicy znajduje się hotel Elysees. Goście mogą udać się na nadmorską plażę przechodząc oszkloną kładką ponad ulicą.

Hotel Elysees w Hurghadzie
Hotel Elysees w Hurghadzie

Nie mam pewności, sądzę jednak, że zdjęcie poniżej przedstawia kolejny apartamentowiec. Trudno zgadnąć czy jest on jeszcze w budowie, czy może niszczeje. Budynki stojące bardzo blisko siebie czy tak jak tu, wybudowane na planie podkowy, gdzie naprzeciwległe okna i lodżie dzieli wąziutkie podwórze, spotykałam często.


Powoli zbliżam się do kresu wyprawy, po lewej mijam monumentalny hotel Marriott.

Hotel Marriott Beach Resort w Hurgadzie

Kawałek dalej, za siatkowym ogrodzeniem znajduje się taka oto plaża, zdaje się, należąca do któregoś z okolicznych hoteli. W ciągu dnia może być tam  przyjemnie, ale teraz dochodzi już szósta po południu. Słońce skryło się za budynkami, cienka warstwa piasku schłodziła się, ludzie powoli opuszczają plażę. Na morzu zacumowanych jest wiele stateczków turystycznych.


Asfaltowa droga ciągnie się dalej (wg mapy Google nazywa się Sheraton Road), ale zabudowania niemal się skończyły (w pewnej odległości widać jeszcze okrągły budynek hotelu Sheraton, wybudowany niemal nad samym brzegiem morza). I dobrze, przecież muszę wracać do mojego hotelu, niedługo kolacja.

Chociaż słońce świeci jeszcze mocno, późnym popołudniem ulice Hurghady pogrążają się w cieniu.

Czas zakończyć tę opowieść - czy nie była za długa? Dodam tylko, że okroiłam ją o mijane kawiarnie (czy knajpki) oraz stróżów prawa i ochroniarzy, bo to będzie tematem oddzielnego wpisu.




e36.80.

Egipt Hurghada zdjęcia, Hurghada informacje zdjęcia, zdjęcia z Hurghady, Hurghada deptak turystyczny zdjęcia, zdjęcia z Egiptu, Zdjęcia z Hurghady, hotele w Hurghadzie, hotele Hurghada zdjęcia, Hurghada Egipt chwile zachwycone, zdjęcia Hurghady chwile zachwycone,



20 września 2016

O sosnach i o szyszkach

Gdyby w Moim Lesie rosły tylko tak wysokie sosny, jak na dwóch pierwszych zdjęciach, pewnie nie dowiedziałabym się niczego o ich szyszkach.


W zależności od gatunku i miejsca gdzie rosną, sosny mogą być strzeliste lub powyginane i krępe.


W Moim Lesie jest kilka obszarów porośniętych sosnami. Rosną dość gęsto w regularnych odstępach - zapewne są to nasadzenia sztuczne.

17 września 2016

W Moim Lesie - lipiec

Zapraszam na mały spacer po Moim Lesie i okolicznych łąkach. Oto kilkanaście roślin, które zauważyłam i sfotografowałam w lipcu. 

Pszeniec zwyczajny (Melampyrum pratense L.) z rodziny zarazowatych (Orobanchaceae).
Starzec jakubek (Senecio jacobaea L.), znany także jako krostawiec - gatunek rośliny z rodziny astrowatych.

14 września 2016

Egipt w wakacyjnej pigułce


Aby zobaczyć turkusowe wody Morza Czerwonego, wpierw musiałam pokonać ogromną Pustynię Arabską (Wschodnią). Jej krajobraz stanowi przede wszystkim sieć suchych uedów porośniętych skąpą roślinnością. Z wysoka można było zobaczyć rozgałęzione koryta pradawnych rzek.

Lot nad pustynią. Widok z samolotu na Pustynię Arabską

94% powierzchni Egiptu zajmują pustynie, głównie żwirowe i kamieniste. W zachodniej części kraju sporo jest też pustyń piaszczystych. Przeważająca część kraju jest wyżynna, jednak są to wyżyny dość nisko położone nad poziomem morza (średnio 320-250 m n.p.m).

12 września 2016

Las niemalowany

Tym razem nie będę opowiadać o Moim Lesie, bo możecie sami go zobaczyć... moimi oczami. W ostatni weekend widziałam go takim.

Mój Las
Mój Las

10 września 2016

Życie na torowiskach

Już nie da się uciec od cywilizacji, zwłaszcza w mieście. To zwyczajnie niemożliwe. Lubię jednak te momenty, gdy dostrzegam (a czasem odkrywam) miejsca gdzie, pomimo usilnych zabiegów człowieka próbującego je opanować, okiełzać, urządzić, zagospodarować, przystosować, zawładnąć, etc., z powrotem zakrada się roślinność - nieproszona, niesiana, pojawiająca się nie wiadomo skąd, za to pełna swoistej urody i niesamowitej woli przetrwania. Dopiero wtedy jest pięknie, kiedy to martwy beton (skoro już musi być) zostanie jakoś ożywiony, zrównoważony przez naturę.
W mojej okolicy istnieje kilka torowisk kolejowych. Jedne są stale użytkowane, inne zostały zupełnie zapomniane. O jedne i drugie upomina się nieustępliwa natura, za to z jakim wdziękiem :-)

Nasyp przy torach kolejowych porośnięty dziką roślinnością wyglądał pięknie, ale... przez krótki czas. Kilka czy kilkanaście dni później niemal wszystkie rośliny przekwitły (12 lipca)
Roślinność porastająca nasyp kolejowy (12 lipca)

7 września 2016

Uczep amerykański

Był już tulipanowiec amerykański, czeremcha i szkarłatka amerykańskie, a tym razem przedstawiam gatunek uczepu, który również pochodzi z Ameryki. Rośnie on w Moim Lesie, nad płytkim i ciepłym Bajorkiem, gdzie w ubiegłym roku przez kilka dni obserwowałam piękną ważkę, żagnicę siną (wolę jednak jej inny przydomek - okazała).
Wówczas to zauważyłam zbiorowisko wysokich roślin o ładnym pokroju i ciemnożółtych kwiatach, dość niepozornych, za to ozdobionych wianuszkami zielonych listków, niejako "zastępującymi" płatki (to, co nazywam płatkami kwiatu, to kwiaty języczkowe). W tym roku, wydaje mi się, owych roślin przybyło. Właśnie kwitną.
Wg opisu botanicznego, uczep amerykański osiąga maksymalnie metr wysokości, ale nad Bajorkiem widziałam rośliny, które mają  ok. 1,3 m, a może i więcej. Z tego co zaobserwowałam, muszą rosnąć bardzo szybko, zwłaszcza w drugiej połowie sierpnia. Pamiętam, że gdy ostatnio byłam w tamtym miejscu, niemal zastanawiałam się czy uczep w ogóle wyrośnie, taki był niepozorny. Po upływie trzech tygodni zastałam malowniczy gąszcz.

Uczep amerykański (Bidens frondosa L.) – gatunek rośliny należący do rodziny astrowatych. Rodzimy obszar jego występowania to Ameryka Północna.
Uczep amerykański (Bidens frondosa L.) – w Polsce rośnie na terenie całego kraju. Rośnie nad rzekami i ciekami wodnymi.