13 grudnia 2017

Kocia łapka, szarotka alpejska

Pierwszy śnieg już poprószył przypominając mi o srebrzystych szarotkach alpejskich. W środku lata, gwiazdkowate, białe jak śnieg kwiaty na tle soczystej zieleni, wyglądały jakoś... nierzeczywiście.
Jak dotąd, terapia kolorami działa. Oglądając zdjęcia (i obrabiając - bez końca!), aktualną rzeczywistość łatwiej mi zignorować.

Szarotka alpejska (Leontopodium nivale subsp. alpinum (Cass.) Greuter) – jeden z dwóch podgatunków Leontopodium nivale należący do rodziny astrowatych. We florze Polski i w piśmiennictwie polskim opisywany jako odrębny gatunek – Leontopodium alpinum.
Szarotka alpejska (Leontopodium nivale subsp. alpinum (Cass.) Greuter) – na terenie Polski gatunek objęty jest ochroną gatunkową ścisłą. Jedyne naturalne stanowiska w Polsce znajdują się w Tatrach.

10 grudnia 2017

Nas_troje #2

Zasiedziałam się przy zdjęciach (całym mnóstwie!) i wierzyć mi się nie chce - za dwanaście dni rozpocznie się zima!
No, kosmos! :-)

Kosmos siarkowy, kosmos żółty (Cosmos sulphureus Cav.) - gatunek rośliny z rodziny astrowatych.

8 grudnia 2017

Nawrot czerwonobłękitny

Odwiedziwszy Ogród Botaniczny połowie maja, miałam okazję zobaczyć kwitnący nawrot czerwonobłękitny. Choć dotąd nigdy go nie spotkałam w naturalnym środowisku, nie miałam wówczas pojęcia, że przynajmniej w Polsce, jest gatunkiem wymierającym.

Nawrot czerwonobłękitny (Lithospermum purpurocaeruleum L., właśc. Aegonychon purpurocaeruleum (L.) Holub) – gatunek rośliny należący do rodziny ogórecznikowatych.
Nawrot czerwonobłękitny (Lithospermum purpurocaeruleum L.) – korona kwiatu lejkowata o o długości 15-20 mm i średnicy 10-15 mm. Kwitnie w okresie od kwietnia do czerwca. 

2 grudnia 2017

Nas_troje #1

Nadszedł grudzień, więc żartów nie ma - promienie słońca i pogodne chwile stają się rzadkością. Cieszę się nimi, ale trochę mi zimno i z tego powodu nie jestem skora do fotograficznych wypraw.
Dni są coraz krótsze (ale tylko do Gwiazdki, pamiętajcie!), dlatego bywa, że przez niemal tydzień nie oglądam swoich zdjęć przy dziennym świetle. A mam ich sporo - kolorowa spiżarnia wypchana jest po brzegi! Przyznaję po cichu, że zimowy zastój jest mi na rękę - wreszcie mam sposobność, by przysiedzieć nad obróbką. Jednak czasu nie mam wiele, poza tym gubię się wręcz w tym mrowiu zdjęć i tematów, a czas upływa i już!
Dlatego wymyśliłam cykl "Nas_troje". Chciałabym w sposób niezobowiązujący przedstawiać po kilka kolorowych kadrów - ot, tak, dla poprawienia nastroju/humoru. W moim zamyśle mają działać przeciw chandrze i zimowemu zniechęceniu, przypominać o tym, że wiosna i lato były i wkrótce będą. Trzeba tylko przeczekać. Początkowo wydumałam sobie, że będą to trzy zdjęcia, ale zaraz wpadłam w panikę, że tylko TRZY (straciłabym trzy dni żeby je wybrać, a potem pewnie stwierdziłabym, że nie warto, lepiej wcisnąć je w jakiś wpis o konkretnym gatunku, bo wtedy jakoś ujdą. Tylko sami widzicie, jakie mam ostatnio tempo publikowania). Zatem, by nazwa cyklu jakoś pasowała (to "troje" do "nastrojów") zgodziłam się na taki kompromis: trzy zdjęcia tego samego gatunku, lub do trzech różnych gatunków po maksymalnie trzy zdjęcia każdego z nich.
I przyrzekłam sobie, że przy tym cyklu nie będę ślęczeć nad opisami botanicznymi (co najwyżej podam nazwę gatunkową i link do wpisu, bądź strony, gdzie będzie można znaleźć informacje).  
        Muszę się zdyscyplinować i odważyć w końcu na TYLKO trzy kadry. Wierzcie mi, to ograniczenie jest dla mnie wyzwaniem.
Jeśli zdjęcia się nie "obronią", to nic nie poradzę - jak dotąd lepiej nie potrafię. Za to z każdym tygodniem, czasem dniem(!) coraz lepiej radzę sobie z programem DxO Pro11 i to mnie cieszy.
Zapraszam zatem na pierwszą porcję letnich nastrojów - oto liliowce ogrodowe.
Przyjemnego oglądania i miłego weekendu!

Liliowiec ogrodowy (Hemerocallis ×hybrida Hort.) – gatunek byliny z rodziny żółtakowatych (Xanthorrhoeaceae).

30 listopada 2017

Rozchodnik ościsty

Oto kolejna roślina o żółtych kwiatach, spotkana w Ogrodzie Botanicznym - rozchodnik ościsty. Lubi słońce, ciepły piasek, kwitnie w pełni lata - czujecie to? Do tego świetnie znosi suszę.
Ja też obeszłabym się bez wody i ochłody przez godzinkę, gdybym mogła teraz(!) spędzić ją wśród kwitnących latem roślin. 

Rozchodnik ościsty (Sedum rupestre L., właśc. Petrosedum rupestre (L.) P.V. Heath) – gatunek rośliny należący do rodziny gruboszowatych. Pochodzi z północnej, centralnej i południowo-zachodniej Europy oraz Kaukazu. Na stanowiskach naturalnych występuje również w Polsce.
Rozchodnik ościsty (Sedum rupestre L., syn. Petrosedum rupestre (L.) P.V. Heath) – rośnie na skałach, piaszczyskach i w lasach sosnowych. Jest też uprawiany jako roślina ozdobna. Tworzy efektowne, jasnozielone kępy szczelnie zakrywające podłoże (cenna roślina zadarniająca).

25 listopada 2017

Oman wspaniały

Gorące lipcowe przedpołudnie, przede mną jeszcze długa droga ścieżkami Ogrodu Botanicznego. Lód na patyku kupiony przed wejściem, jest już wspomnieniem. Popijam więc wodę i wybieram cieniste ścieżki - taki mam sposób na przetrwanie  :-) .
Nieoczekiwanie natrafiam na tunel czasoprzestrzenny i tak docieram do niezwykłej galaktyki złotych gwiazd, gdzie upływ czasu nabiera nowego wymiaru. Obserwuję jak mijają lata świetlne: oto jedne gwiazdy (konstelacje!) rozbłyskują w snopach słonecznego światła, inne toną w księżycowej poświacie, by po chwili ukazać się w całej krasie. Na wielkich złotożółtych słońcach (planetach?), otoczonych aureolami niezliczonych złocistych promieni, lądują mniejsze i większe, owadokształtne statki kosmiczne. Gdy przyglądam się dokładniej widzę jeszcze maleńkie łaziki! Każdy z nich na swój sposób i we własnym tempie penetruje powierzchnię wybranej planety i, co zdumiewające - one wszystkie poszukują złotego pył(k)u!
Ogromne kwiaty omanu wspaniałego oferują go hojnie. Mają też właściwości hipnotyzujące, (o)maniące... mnie    :-)
I wierzcie mi, istnieje życie w Kosmosie! Ono jest wszędzie! To WSPANIAŁE, prawda?

Oman wspaniały (Inula magnifica) – gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny astrowatych z rodzaju oman (liczącego ok. 90 gatunków).
Oman wspaniały (Inula magnifica) – złotożółte okazałe kwiaty pojawiają się w okresie od lipca do sierpnia(września). Owocem są niełupki (6 lipca)

22 listopada 2017

Dziki ogórek, kolczurka klapowana

Po raz pierwszy ujrzałam kolczurkę zeszłego lata - na nieużytku, gdzie znalazłam mnóstwo kwitnącej maruny. Była to pojedyncza niewielka roślinka o ładnych liściach i interesujących kwiatkach, która później jakoś zniknęła. Tego roku kolczurka wkroczyła na Łąkę Niczyją - mrowie białych kwiatków na wzniesionych pędach ponad wrotyczem, pokrzywami i przymiotnem kanadyjskim, czepiająca się wszystkiego, co dawało podporę.
Zawczasu zdążyłam dowiedzieć się co nieco o tym gatunku, wypatrywałam więc oznak inwazji. Znalazłam bez trudu. Łąka Niczyja oddzielona jest od sąsiedniej posesji niewielkim strumykiem. W połowie sierpnia stwierdziłam, że kolczurka zajęła kilkanaście metrów kwadratowych całkowicie zagłuszając inną roślinność. Ba, przedarła się na drugi brzeg i rozciągnęła na wiele metrów.
W świetle tego, że zarówno łąka, jak i brzegi strumyka są bezpańskie, spodziewam się, że w przyszłym sezonie kolczurka zwielokrotni swą liczebność. Nie mogę odmówić jej urody - fotografowałam ją z przyjemnością, jednak jakoś lękam się ekspansywnych, zaborczych roślin (widziałam przecież jak powojnik pnący potrafi gęsto opleść korony niewielkich drzew!). Zawsze opowiem się za rozmaitością, bo tylko taki stan rzeczy gwarantuje równowagę w przyrodzie i szanse na moje małe odkrycia.
Kolczurka jest w Polsce intruzem tak inwazyjnym, że za jej rozsiewanie w środowisku naturalnym grozi kara aresztu. Pamiętajcie o tym rozważając pomysł hodowania tej ślicznotki w swym ogródku. Uciekając z niego może okazać się nieposkromioną bestią, bezwzględną dla rodzimych gatunków roślin. Swoją drogą, przyszłoroczny widok Łąki Niczyjej bardzo mnie ciekawi - kto zdobędzie przewagę? Mimo wszystko, ten sezon należał do przymiotna kanadyjskiego, niezwykle płodnej rośliny, która liczebnie stanowiła połowę(!) roślinności na Łące Niczyjej i Nowej.  

Kolczurka klapowana (Echinocystis lobata) – gatunek jednorocznego pnącza z rodziny dyniowatych z monotypowego rodzaju Echinocystis. Pochodzi prawdopodobnie ze wschodniej i środkowej części Ameryki Północnej. Wtórny zasięg tej rośliny obejmuje środkową i wschodnią Europę (14 krajów) i rozszerza się w kierunku Azji.
Kolczurka klapowana (Echinocystis lobata) – gatunek bardzo inwazyjny, groźny dla rodzimej przyrody (należy do 100 najgroźniejszych gatunków inwazyjnych w Europie). W ogrodzie łatwa do opanowania (wiosną należy usuwać siewki podobne do siewek ogórków), w czasie owocowania obrywać niedojrzałe owoce.

18 listopada 2017

Pięknotka, kalikarpa japońska

Zatrzymała mnie przy wąskiej ścieżce w Ogrodzie Botanicznym - widok nieprawdopodobnie fioletowych owoców zniewolił mnie na długą chwilę. Kalikarpa japońska, pod tą nazwą ją zapamiętałam (przeczytaną z tabliczki), urocza druhna nadchodzącej Jesieni, prawdziwa pięknotka!
Później, w innym miejscu jeszcze raz spotkałam krzewy kalikarpy, więc fioletowa uczta się przedłużyła  :-) . Niestety, przy tamtych krzewach nie znalazłam tabliczki, a dopiero później (teraz(!), poszukując informacji) dowiedziałam się, że istnieje wiele gatunków należących do rodzaju Callicarpa.
Nie mając pewności, że przedstawiam wyłącznie pięknotkę japońską (zauważycie chyba, że na różnych zdjęciach owoce mają inne odcienie fioletu, różne są też barwy liści), zdjęcia pozostawiam bez opisu, za to informacje o gatunku, a także o całym rodzaju zamieszczam na końcu wpisu.

Pięknotka japońska (Callicarpa japonica), zwana poładnią lub kalikarpą - gatunek rośliny wieloletniej z rodziny jasnotowatych.
Pięknotka japońska (Callicarpa japonica)