25 lutego 2013

Lutowe strąki wyki ptasiej


Wyka ptasia (Vicia cracca L.) –  rodzina bobowatych. Owocem są strąki

Wyka ptasia - strąki zakończone są dzióbkiem. Mają długość 10–25 mm i gładkie, lśniące wewnątrz łupiny.


Wyka ptasia (r. bobowate) - wygląd strąków w lutym

Wyka ptasia - na pierwszy rzut oka, zwłaszcza z pewnej odległości, strąki wyki wyglądają jak małe suche listki
Wyka ptasia - Listek szczytowy oraz pierwsza para listków przekształcone są w wąsy czepne. Wygląd w zimie


---------------------------

Wyka ptasia (Vicia cracca L.) – gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny bobowatych. Rodzimym obszarem jej występowania jest Azja i Europa, ale rozprzestrzenił się też w innych regionach świata. W Polsce pospolity na całym niżu i w niższych położeniach górskich. Dobrze radzi sobie nawet na bardzo słabych glebach, często można ją spotkać na miedzach i przydrożach. Pnie się też po płotach.
Roślina miododajna, nektar powstaje w miodnikach u nasady rurki pręcików.  Wyka jest bardzo chętnie oblatywana przez trzmiele i pszczoły, choć dla tych drugich nektar jest dość trudno dostępny.
Bylina, hemikryptofit.  
Roślina lekko trująca. Nasiona zawierają wicjaninę toksyczną dla zwierząt (szczególnie koni).


Pokrój  -   Bylina czepiająca się innych roślin za pomocą wąsów.
Łodyga   -  Wiotka, pokładająca się, rozgałęziona, graniasta, przylegająco owłosiona, o długości do 1,2 m. Pod ziemią roślina posiada rozgałęzione kłącze.
Liście -   Nieparzysto-pierzaście złożone z 6-12 par listków[3]. Listki podługowate, orzęsione. Listek szczytowy oraz pierwsza para listków przekształcone są w wąsy czepne. U nasady liścia złożonego strzałkowate, całobrzegie przylistki.
Kwiaty  -   Jednostronne, wyrastające na szypułce w kącie liścia, tej samej długości, lub znacznie dłuższe od niego grono. Złożone jest z 15–40 siedzących lub krótkoszypułkowych kwiatów motylkowych. Kwiaty bezwonne, długości ponad 12 mm, korona niebieskofioletowa[3] z plamą na łódeczce i ciemnymi wybarwieniami na skrzydełkach i żagielku. Kwitnie od czerwca do września.
Owoc  -  Strąk zakończony dzióbkiem. Ma długość 10–25 mm i gładkie, lśniące wewnątrz łupiny.

Siedlisko  -   Łąki, lasy, zarośla, przydroża. W górach występuje po regiel górny. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla All. Molinio-Arrhenetheretea[4].
Zapylenie   -   Jest wybitnie przystosowana do zapylania krzyżowego przez owady o długim aparacie gębowym, głównie duże trzmiele. Tylko one mogą dostać się do nektaru. Pod ciężarem owada siadającego na łódeczce wysuwa się słupek , który pod znamieniem ma gęste włoski z przyklejonym pyłkiem z pręcików (roślina jest przedprątna, nie może więc w tym czasie zapylić się własnym pyłkiem). Pyłek ten przykleja się do brzusznej strony owada i może być przez niego przeniesiony na inny kwiat wyki, w którym słupek jest już dojrzały. Mniejsze trzmiele nie mogąc się dostać do nektaru, często wygryzają otwór w dolnej części kwiatu nie pośrednicząc w jego zapylaniu.

wyka ptasia, wyka zimą, strąki wyki, liście wyki, byliny, rodzina bobowatych, lekko trujące rośliny, rośliny łąkowe

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz