29 września 2020

Robinia szczeciniasta (Robinia hispida)

Te szczecinki wyglądają groźniej niż to jest w rzeczywistości, ale to do nich, a nie do np. barwy kwiatów (większych niż u zwykłej robinii) nawiązuje nazwa gatunkowa tego małego drzewka lub krzewu.
Tę roślinę fotografowałam kiedyś w Botaniku, ale następnej wiosny kilka wdzięcznie kwitnących drzewek zastałam w odwiedzonym wiosną międzyosiedlowym parku.

Robinia szczeciniasta (Robinia hispida) - gatunek rośliny wieloletniej z rodziny bobowatych  [15 maja 2018]

25 września 2020

Grindelia, doględka mocna

Nieczęsto spotyka się rośliny zielne, które wydzielają... żywicę i to mlecznobiałą. Grindelia mocna wygląda na bardziej kłującą niż jest w rzeczywistości. Ma ładne kwiaty, które cieszą oczy od początku lipca aż do jesieni.

Doględka mocna, grindelia (Grindelia robusta Nutt.) – gatunek byliny z rodziny astrowatych (Asteraceae)  17 lipca

22 września 2020

Ostnica Jana (Stipa joannis)

Efektowna, lecz ginąca w Polsce trawa, ostnica Jana. Jeden z trzech zarejestrowanych w ogrodzie botanicznym gatunków z rodzaju ostnica. Fotografowana w okresie od 9 maja do 14 czerwca.

Ostnica Jana (Stipa joannis Čelak.) – gatunek wieloletniej trawy z rodziny wiechlinowatych   [7 czerwca]

18 września 2020

Lilia złotogłów (Lilium martagon)

Pewnie, że znam lilie! Z ogrodów (cudzych), no i niekiedy kwiaciarka dodawała je do bukietu. Lilie wyhodowane w ogrodach, choć mogą mieć różne kolory kwiatów, znacznie większych, a przy tym mniej lub bardziej intensywnie nakrapianych, chyba nie mają tego... czegoś. Na widok niewielkich, lecz pięknie uformowanych kwiatostanów różowiących się nieoczekiwanie pośród podszytu lasu, człowiekowi ściska się gardło ze wzruszenia.
I mnie ono nie ominęło, gdy pewnego razu w botanicznym alpinarium przyłapał i unieruchomił mnie deszcz. Znalazłam schronienie pośród wysokich buków, przysiadłszy na kamieniu pod cisem, tuż obok ławki... mokrej) i miałam sporo czasu na różnego rodzaju refleksje (m.in. co ja tu robię??). W końcu deszcz się wypłakał, postanowiłam więc przemieścić się gdziekolwiek indziej. Jak okiem sięgnąć, nigdzie żywej duszy. Cisza, nie licząc odgłosów moich pośpiesznych kroków i kapiących z liści kropel. I nagle, zza drzewa ukazuje mi się smukła różowa nimfa (zdjęcia nr 2-5), nic nierobiąca sobie z ogromu zieleni otaczającego ją "prawie lasu".
Kiedy zaczęłam fotografować (a siąpiło jeszcze) wyjrzało słońce, odezwały się ptaki, wkrótce, choć nie wiem kiedy dokładnie, przestało też padać. Tego dnia w Botaniku spędziłam jeszcze sporo czasu, korzystając z doskonałej pogody.

Lilia złotogłów (Lilium martagon L.) – gatunek rośliny wieloletniej z rodziny liliowatych  [27 czerwca]

15 września 2020

Ożanka nierównoząbkowa (Teucrium scorodonia)

Piękno ożanki nierównoząbkowanej polega na tym, że nie można jej odmówić estetycznego wyglądu przez cały okres wegetacji. Fotografowałam ją w czasie najefektowniejszego kwitnienia, jakoś tak w pierwszej połowie lipca. Choć kwiatostany do spektakularnie urodziwych może nie należą, to powiem Wam, że prezentowane poniżej rośliny, pod koniec sierpnia wyglądały o tyle skromniej, że bladożółte kwiaty zamieniły się w zielone owoce. A poza tym rośliny nie zmieniły się prawie wcale.

Ożanka nierównoząbkowa (Teucrium scorodonia L.) – gatunek rośliny z rodziny jasnotowatych.   [7 lipca]

11 września 2020

Zagadkowy czosnek

Sprawa z tym czosnkiem jest mocno pokręcona - brak jego opisu botanicznego, kłopoty z jednoznacznym nazewnictwem, brak jasności co do tego, czy jest to tylko odmiana czosnku pospolitego czy jednak odrębny gatunek. Póki co, Botanik uchyla się od zajęcia stanowiska - wysiawszy poskręcany czosnek "wystawił" go do oglądu gawiedzi, ot tak, mimochodem, czyli bez tabliczki z nazwą.
A ów czosnek? Bardzo oryginalny, prawda? Moim zdaniem pasują mu określenia "serpentynowy" czy... "flaming" :-) . Możliwe, że jest to Allium sativum var. ophioscorodon i na tym... poprzestańmy. Na razie w necie brak sensownego opisu.
Zgadnijcie co znajduje się na końcach poskręcanych pędów - główki czosnku (czyli owoce) czy zawiązki kwiatów?

Allium sativum var. ophioscorodon   23 czerwca

8 września 2020

Rożnik całolistny (Silphium integrifolium)

Dopóki nie znalazłam tabliczki z nazwą gatunkową, roboczo nazwałam te kwiaty małymi słonecznikami, choć oczywiście, zdawałam sobie sprawę, że nimi nie są.
Rożnik całolistny. A czemu właśnie rożnik? Bo ma liście tak osadzone na łodydze, że zbiera się w nich deszczówka, albo rosa, którą spijają sobie potem ptaszki zmęczone śpiewem i owady strudzone zbieraniem nektaru. Takie pomysłowe poidełka :-). Kwiatom, rzecz jasna, urody nie brakuje.

Zobacz też inny gatunek rożnika o drobniejszych kwiatach, przestawiam go tutaj. 

Rożnik całolistny (Silphium integrifolium) - gatunek rośliny wieloletniej z rodziny astrowatych  [27 lipca]

4 września 2020

Kosaciec szczecinkowy (Iris setosa)

Taki oto kosaciec mignął mi przez chwilę w Botaniku. Mignął, bo ledwie go zauważyłam - już kwitł w najlepsze, a nieco ponad tydzień później kwiatów było już niewiele, za to mogłam do woli przyglądać się zielonym zawiązkom... owoców ;-). Kosaciec to oryginalny, bo jego kwiaty są dość  płaskie, a przy tym szeroko rozpostarte. To dlatego, że górne płatki korony zostały zredukowane od małych "fiu fiu języczków".

Kosaciec szczecinkowy (Iris setosa) - gatunek wieloletniej rośliny kłączowej należący do rodziny kosaćcowatych  [27 maja]

1 września 2020

Różowiec biały, okółkowiec czteropłatkowy

Jest jednym z wyjątków w swej rodzinie -  jego kwiaty mają tylko cztery, a nie pięć płatków. Ponadto jest jedynym przedstawicielem rodzaju różowiec. Niewymagający co do gleby i stanowiska, delikatny z wyglądu i swej natury (nie przetrzymuje mrozów), oto on - okółkowiec czteropłatkowy lub, jak kto woli, różowiec biały.
Niżej zaprezentowany krzew rosnący w poznańskim Botaniku mierzy niemal 2 m wysokości.

Różowiec biały, okółkowiec czteropłatkowy (Rhodotypos scandens) – gatunek krzewu z rodziny różowatych

29 sierpnia 2020

Róża William Shakespeare

Odmiana róży o nazwie William Shakespeare, pośród wszystkich rosnących w poznańskim Ogrodzie botanicznym, ma najbardziej purpurowe, ciemnoczerwone, wpadające w fiolet kwiaty. Są bardzo ładne i eleganckie. Prezentują się pięknie, o ile pogoda dopisuje. Dwa lata temu sfotografowałam je po raz pierwszy, jednak potrzebowałam aż trzech sezonów, by uzbierać ten zestaw zdjęć. W poprzednich latach, zapewne głównym powodem niedoboru portretów jej kwiatów był nadmiar przedsięwzięć, jakie miałam do wykonania w Botaniku - nie nadążałam z doglądaniem wszystkiego, albo też nawet jeśli byłam w odpowiednim miejscu, to o nieodpowiedniej porze. W tym roku mozolne tempo fotografowania kwiatów tej róży wynikało głównie z częstych i intensywnych opadów deszczu, które je masakrowały. Bywało, że lustrowałam całkiem sporą grządkę tej odmiany i nie znajdowałam ani jednego kwiatu w dobrej kondycji. Szczęśliwym trafem udawało mi się także znajdować nawet kilka odpowiednich kwiatów za jednym podejściem. A ponieważ całkiem nieźle wyćwiczyłam cierpliwość, w końcu doczekałam się lekkiego nadmiaru zdjęć róży William Shakespeare.

Róża William Shakespeare -  odmiana róży angielskiej

26 sierpnia 2020

Tawulec Tanaki (Neillia tanakae)

Tawulec Tanaki kwitnie malutkimi białymi kwiatkami zapewne co roku. Jednak dopiero tej wiosny zdołał mnie przywabić, zwrócić na siebie uwagę i od razu zachwycić. W pierwszej chwili - obfitością rozproszonych kwiatostanów, a zaraz w następnej - niebywale urodziwym ulistnieniem, w trzeciej zaś - wdzięcznym pokrojem.
Ciągle mam problem z odwzorowaniem koloru zielonego. Wysilając trochę wyobraźnię oceńcie więc krzew sami. Czyż tawulec Tanaki nie jest piękny?? Choć krzew od dawna już nie kwitnie, ilekroć go spotykam (na terenie Botanika są dwa, albo i trzy), z przyjemnością spoglądam na jego liście. Każdy z nich jest małym dziełem sztuki wielce uzdolnionego wycinankarza  :-) 

Tawulec Tanaki (Neillia tanakae) – gatunek rośliny z rodziny różowatych  [27 czerwca]

23 sierpnia 2020

Przęśl zielona i inne

W różnych zakątkach ogrodu botanicznego można zobaczyć krzewy należące do rodzaju przęśl. Gatunkiem osiągającym największą wysokość (ponad 1,7 m) jest tam przęśl zielona, najniższym zaś przęśl chilijska (prawdopodobnie wynika to z warunków klimatycznych, bo gatunek ten może dorastać nawet do półtora metra wysokości. Sfotografowałam pięć gatunków, ale może być ich więcej (znam jeszcze przynajmniej trzy stanowiska tych roślin, które, niestety, są nieopisane).
Ogólnie rzecz biorąc, rośliny z tego rodzaju są bardzo charakterystyczne i podobne do siebie. Sądzę więc, że moja pobieżna prezentacja okaże się wystarczająca.

Przęśl zielona (Ephedra viridis Coville) – gatunek krzewu z rodziny przęślowatych  [27 maja]