16 grudnia 2015

Kwietnik na groszku leśnym


Skupisko groszku leśnego na Słonecznej Polanie wygląda pięknie. Różowy kolor kwiatów widoczny jest z daleka. Jednak zdjęcia całości nie udają mi się - za dużo tam innych roślin, zbędnych (w kadrze) szczegółów. Chciałam więc sfotować, choćby kilka pojedynczych kwiatów.
Jednak szybko okazało się, że to nie kwiaty stały się tematem niniejszych kadrów, lecz żółciutka jak cytrynka, maleńka samica kwietnika. Mimo, że kiedyś opisywałam już ten gatunek pająka, uznałam, że zasługuje on na jeszcze jedną chwilę uwagi - ze względu na swą urodę oraz dlatego, że znalazłam dokładniejszy opis, który przedstawiam na końcu.
    A jak przebiegło spotkanie z kwietnikiem? Można powiedzieć, że wszedł mi w kadr - przypadkiem wybrałam kwiat groszku, na którym przebywał. Jeśli ktoś sądzi, że siedział w bezruchu, to grubo się myli. Idę o zakład, że wyczuł moją obecność (zobaczył?) - zapewne poczuł się zagrożony i próbował się ukryć. Najpierw chował się po przeciwnej stronie kwiatu - z której strony bym nie stanęła.  Musiałam zastosować fortel i dwa, trzy razy obejść roślinę w odległości ponad dwóch metrów, by kwietnik nie zauważył nawet mojego cienia. Pajączek wdzięcznie mi pozował, jednak po kilku minutach zdecydował się na ewakuację - zarzucił cieniutką nić na usychającą już łodygę marchwi (tę, na której widziałam gąsienicę pazia królowej) i błyskawicznie "przefrunął" na żółknący owocostan. Sprytne - w ten sposób jego jaskrawożółte ubarwienie ciała przestało tak bardzo się wyróżniać.

Samica kwietnika (Misumena vatia) na kwiatach groszku leśnego (Lathyrus sylvestris L.). Gatunek o zasięgu holarktycznym - występuje w Europie, Azji i Ameryce Północnej, gdzie bywa nazywany krabem nawłoci, gdyż powszechnie występuje na kwiatach tej rośliny.
Kwietnik (Misumena vatia) - jest aktywny w ciągu dnia, prowadzi samotniczy tryb życia. Żyje około dwóch lat.
Kwietniki (Misumena vatia) żywią się bezkręgowcami. Polują na roślinności lub na ziemi. Atakują znacznie większe od siebie owady, które uśmiercają swoim jadem. Ofiarami kwietników padają muchy, motyle, koniki polne, szarańcza, a zwłaszcza pszczoły.
Kwietnik (Misumena vatia) - z łatwością porusza się na boki, do tyłu oraz do przodu.
Kwietniki (Misumena vatia) mogą być żółte lub białe, w zależności od barwy kwiatów, na których polują. Zwłaszcza młodsze samice, które czatują na różnych kwiatach mogą zmieniać kolor "do woli".
Kwietnik (Misumena vatia) - zmiana koloru od białego do żółtego trwa od 10 do 25 dni, na odwrót około 6 dni. Zabarwienie na kolor żółty trwa znacznie dłużej, ponieważ wcześniej pigment żółty musi zostać wyprodukowany.
Kwietnik (Misumena vatia) - samica jest jasno ubarwiona - nogi i głowotułów są białe lub żółte z ciemniejszych bokami, czasami występują też czerwonawe oznaczenia na odwłoku.
Kwietnik (Misumena vatia) swoim wyglądem przypomina kraba - jego ciało jest krótkie, szerokie i spłaszczone. Pierwsze dwie pary nóg są znacznie większe od tylnych i są szeroko rozwarte - pająk używa ich do łapania swojej ofiary.
Kwietnik (Misumena vatia) - samice osiągają długość od 6 do nawet 10 mm (nie licząc odnóży). Samce są znacznie mniejsze, dorastają do 3-5 mm i są ciemno ubarwione.
Kwietnik (Misumena vatia) na kwiatach groszku leśnego (Lathyrus sylvestris L.) - dzięki kamuflażowi samica nie traci energii na poszukiwanie jedzenia. Pożytkuje ją na rozwój i rozród. Dobrze odżywione samice składają więcej jaj.



-----------------------------------------


Kwietnik (Misumena vatia) - gatunek pająka z rodzaju Misumena, liczącego około 40 gatunków.
Gatunek o zasięgu holarktycznym - występuje w Europie, Azji i Ameryce Północnej (w tej ostatniej bywa nazywany krabem nawłoci, gdyż powszechnie występuje na kwiatach tej rośliny).
Nazwa rodzajowa pochodzi od greckiego słowa misúmenos - znienawidzony.

Pająk ten swoim wyglądem przypomina kraba - jego ciało jest krótkie, szerokie i spłaszczone. Pierwsze dwie pary nóg są znacznie większe od tylnych i są szeroko rozwarte - pająk używa ich do łapania swojej ofiary. Czatując na roślinach z rozłożonymi odnóżami wręcz imitują kwiaty.

Zmiana ubarwienia ciała
Kwietniki mogą być żółte lub białe, w zależności od barwy kwiatów, na których polują. Zwłaszcza młodsze samice, które czatują na różnych kwiatach, takich jak stokrotki czy słoneczniki, mogą zmieniać kolor "do woli".
Kwietniki zmieniają barwę poprzez wydzielanie ciekłego pigmentu żółtego do zewnętrznej warstwy komórek organizmu. Na białym podłożu ten pigment jest transportowany do niższych warstw tak, aby wewnętrzne gruczoły, wypełnione białą guaniną, stają się widoczne. Podobieństwo kolorów ciała pająka jest dobrze dopasowane z białym kwiatem. W przypadku żółtego kwiatu upodobnienie barwy ciała następuje w oparciu o współczynnik odbicia światła.
Jeśli pająk dłużej przebywa na białej roślinie, żółty pigment jest często wydalany. Zmiana ubarwienia na kolor żółty trwa znacznie dłużej, ponieważ wpierw będzie musiał być wytworzony pigment żółty.
Zmiana koloru jest wywoływana przez wizualne sprzężenie zwrotne. U pająków, którym pomalowano oczy stwierdzono, że straciły tę umiejętność. Zmiana koloru od białego do żółtego trwa od 10 do 25 dni, na odwrót około 6 dni. 

Samice osiągają długość od 6 do nawet 10 mm (nie licząc odnóży). Samica jest jasno ubarwiona - nogi i głowotułów są białe lub żółte z ciemniejszych bokami, czasami występują czerwonawe oznaczenia na odwłoku. Dzięki zdolności kamuflowania się, samica kwietnika nie musi wydatkować energii na poszukiwanie jedzenia, tak jak muszą to czynić inne gatunki pająków. Zakamuflowane samice czekają na swoje ofiary, nie muszą też tracić sił na ucieczki przed drapieżnikami. Samice mogą więc spożytkować swoją energię na rozwój i rozród.
Zauważono (podczas trzyletnich badań), że dobrze odżywione samice, które osiągnęły dużą wagę, składały najwięcej jaj, a więc odnosiły sukces reprodukcyjny.

Samiec jest znacznie ciemniejszy niż samica - odwłok jest czerwony do czerwono-brązowego z białą plamą na środku wstępującą do okolic oczu. Pierwsze dwie pary odnóży są czerwono-brązowe, trzecia i czwarta - żółte. Samiec ma również parę bocznych grzbietowej i równoległych pasm czerwony z białym tle. Szczęki tego pająka są małe i smukłe i zawierają jad. 
Młode samce mogą być bardzo małe, mogą osiągnąć ok. 3-5 mm do jesieni. Zimę spędzają na ziemi, by w maju następnego roku przejść ostatnią wylinkę.
Maleńkie samce wędrują z kwiatka na kwiatek w poszukiwaniu samic. Często zdarza się, że samcowi brakuje jednego lub więcej odnóży. Może być to spowodowane albo atakami innych drapieżników, albo walką z innym samcem.

Rozwój
Samice składają jaja. Nie przędą pajęczyn, a jedwabna nić jest wykorzystywana w celu chronienia jaj. Pajączki, które się wylęgają są miniaturkami osobników dorosłych. W miarę wzrostu przechodzą kolejne wylinki, ale nie zmieniają ogólnego kształtu ciała.
Pająki te prawdopodobnie żyją nie dłużej niż dwa lata, ale nie jest to pewne.

Poruszanie się i tryb życia
Kwietniki z łatwością chodzą na boki, do tyłu oraz do przodu.
Są aktywne w dzień, prowadzą samotniczy tryb życia, w czasie zimy hibernują.

Odżywianie
Kwietniki żywią się bezkręgowcami. Polują na ziemi lub na roślinności i są zdolne do ataku na znacznie większe od siebie owady, które uśmiercają swoim jadem. W skład ich menu wchodzą: muchy, motyle, koniki polne, szarańcza, a zwłaszcza pszczoły.
Nie spożywają stawonogów. Nie są niebezpieczne dla większych zwierząt, ani dla człowieka


Botaniczny opis groszku leśnego podałam  TUTAJ


źródło 1, źródło 2,
Przeczytaj też o zalotach pająków - link 3, link 4



.97.41.

pająk kwietnik, Misumena vatia, mały żółty pająk krab, pająk podobny do kraba, pająk kwietnik zdjęcia opis, kwietnik pająk zdjęcia opis, mały pająk obrazy zdjęcia, pająk kwietnik chwile zachwycone, Misumena vatia chwile zachwycone, mały pająk chwile zachwycone, pająk kwietnik zmiana ubarwienia,

10 komentarzy:

  1. Za oknem chlapa i szarzyzna, a u Ciebie letni róż. Ach :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. O tak! Po tym jak dopadła mnie jesienno-zimowa totalna chandra (dokładnie rok temu) i w desperackim poszukiwaniu kolorów rzuciłam się w abstrakcyjne ubarwianie zdjęć, w tym sezonie letnim zrobiłam odpowiednie zapasy :-) Będzie więc kolorowo. Pozdrawiam

      Usuń
  2. aaaaaaaaaaale fajnie... i w ostatnim poscie - ta lucerna i chaber, cudowne kolory. I super zdjecia, naprawde. Az trudno uwierzyc, w obliczu tej zaokiennej szarzyzny, ze jeszcze pare miesiecy temu swiat tak wygladal.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję :-) Jestem tak zdeterminowana na słońce, wiosnę, lato i kolory, że obecną szarzyznę traktuję jako okres przejściowy wymagający pewnej stymulacji :-)
      Nie dam się i już! Dzięki zdjęciom z tamtego okresu, przenoszę się na łąki i do lasu, a wracając do rzeczywistości, nie mogę uwierzyć, że wszystko jest takie uśpione i szare. To tylko kwestia czasu, aha! - mówię sobie. Pozdrawiam

      Usuń
  3. Takie zwierzątko widziałam niedawno na moich zawilcach. Na moich oczach złapało wielką muchę. Dzięki za piękny opis. Już wiem, co to jest:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Gdyby nie to, że kwietnik atakuje pszczoły, to całkiem pożyteczny z niego pająk. A przynajmniej ładny. Cieszę się, że mogłaś ustalić nazwę swego znaleziska :-)

      Usuń
  4. Nie zauważyłem pająka patrząc na kwiat, tak przecież ładny, dopiero po przeczytaniu początku opisu wróciłem do zdjęcia. Patrząc na niego pomyślałem, że lepiej byłoby mu na żółtych kwiatach; po chwili dowiedziałem się o amerykańskim jego mianie, a na koniec zdumiałem się jego (nie, raczej jej) umiejętnością zmiany kolorów.
    Puszczanie nici i ucieczka po niej musiały być ciekawymi i nietuzinkowym pokazem pajęczej umiejętności.
    Też pomyślałem, że gdyby nie pszczoły w menu pająka, byłby całkiem sympatyczny.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Kwietnik może zmieniać barwę z białej na żółtą i odwrotnie. Pięknie wyglądał na różowym groszku :-)

      Usuń
  5. Róż na łące zawsze zachwyca. Krajobrazy są takimi tworami, które tak się tworzą i komponują, że nawet największy artysta nie jest w stanie tego przebić. Pozdrawiam! :)

    OdpowiedzUsuń

Dziękuję za skomentowanie tego wpisu :-)