Żółte i różowe kwiaty z Botanika

Przedstawiam dziś m.in. kilka nieprezentowanych dotąd gatunków roślin z Ogrodu Botanicznego, zilustrowanych zdjęciami poglądowymi.

Rudbekia owłosiona, rudbekia ostra (Rudbeckia hirta L.) - gatunek byliny należący do rodziny astrowatych. Dorasta do 80 cm wysokości. Łodygi sztywne, grube, pokryte szorstkimi włoskami. Liście długości 10 cm., lancetowate, grubo ząbkowane,– owłosione. Kwiaty złociste, duże. Wyhodowano wiele odmian.

Rudbekia owłosiona, rudbekia ostra (Rudbeckia hirta L.) - kwiaty złożone z ciemnych, niemal czarnych kwiatów rurkowych otoczonych intensywnie żółtymi, pomarańczowymi, bądź czy rdzawo-czerwonymi kwiatami języczkowymi. Kwitnie długo – od początku lipca do połowy października.

W egipskim ogrodzie #5

Oto ostatnia część cyklu, w którym przedstawiam rośliny spotkane w Egipcie - przynajmniej na tę chwilę moje zasoby zdjęć zostały wyczerpane. Dziś będzie zielono, ale i trochę nierealnie...
Na początek sagowiec odwinięty, zwany też palmą paprociową, choć wcale palmą nie jest. Nazwa rodzajowa Cycas pochodzi od greckiego słowa Koikas oznaczającego „rodzaj palmy”, ze względu na fizyczne podobieństwo sagowców do palm, pomimo braku bliskiego pokrewieństwa.
     Wiecie co pomyślałam w pierwszej chwili widząc (a nie znając) te stosunkowo nieduże rośliny z bardzo regularną rozetą błyszczących liści? Że są to sztuczne, plastikowe atrapy palm!! Oczywiście, gdy dotknęłam liści i upewniłam się, że ich kształty nieco się różnią, a na środku rozet dostrzegłam zawiązki młodych liści albo żeńskie szyszki (męskich nie widziałam), z lekkim zdumieniem przyznałam, że są prawdziwe i jak najbardziej żywe! Prawdą też jest to, że liście świetnie imitują sztuczne tworzywo  :-D 

Sagowiec odwinięty, palma paprociowa (Cycas revoluta Thunb.) – gatunek roślin należących do klasy sagowców i rodziny sagowcowatych. Zasięg naturalny obejmuje południową Japonię. Rośnie bardzo wolno, osiąga wysokość 6-7 m po 50-100 latach.

Sagowiec odwinięty (Cycas revoluta Thunb.) ma bardzo regularny pokrój. Korona ciemnozielonych liści wyrasta ze szczytu pękatego pnia. U młodych roślin pień jest zagłębiony w gruncie, z wiekiem rośnie wolno w kłodzinę o średnicy 20 cm i wysokości do 7 m. Kłodzina może się rozgałęziać, na szczycie każdego odgałęzienia wytwarzając pióropusz liści.

Czekam na wiosnę

Czekam na mirabelkową śnieżycę, białe zatrzęsienie.

Rdestowiec ostrokończysty (Reynoutria japonica)

Jesienią (półtora roku temu, gdy właśnie zaczął dogorywać mój kompakt) w opuszczonym ogrodzie zauważyłam oryginalne, bardzo wysokie rośliny o grubych, czerwonomalinowych pędach. Miały duże, kształtne liście i w dodatku kwitły - we wrześniu! Wówczas wzięłam je za rośliny ozdobne. Tak samo jak ci, którzy w XIX wielu sprowadzili je do Europy, sadzili w swych posiadłościach, a nawet w ogrodach botanicznych. Nikt nie przypuszczał, że rdestowiec ostrokończysty jest jedną z najagresywniejszych roślin na świecie!
Z obszernego opisu zamieszczonego pod zdjęciami dowiecie się jednak kilku niezwykłych rzeczy o tej roślinie - mnie zdumiały.
Nie będąc posiadaczką ogrodu, nie muszę przejmować się ekspansywnością falopii japońskiej (to inna nazwa tej rośliny), jednak z czystej ciekawości chciałabym zobaczyć eksperymentalne poletko, na którym zasadzono by sto najbardziej inwazyjnych gatunków roślin i przekonać się który gatunek zagarnie najwięcej przestrzeni. I czy ktoś zainteresował się tą konkretną grupą stu gatunków roślin pod kątem ich nieprzeciętnych właściwości, także leczniczych?

Rdestowiec ostrokończysty (Reynoutria japonica) – gatunek rośliny wieloletniej z rodziny rdestowatych.

Letnie ogródki #8

Nic nie trwa wiecznie, nawet "moje" lato - powoli sączone i wspominane. To już ostatnia wyprawa do ogródków działkowych. We wrześniu przejrzałe lato wydało ostatnie owoce i, tracąc coś ze swej bujności i intensywności barw, z każdym dniem coraz dobitniej dawało znaki, że odchodzi.
Mamy jednak luty, bura jesień i kawał zimy minęły, za kilka tygodni nadejdzie wiosna... Tą myślą staram się dodać sobie otuchy, ale doprawdy, mizernie mi to wychodzi.

Bukszpan

Nawłoć, wiesiołek dwuletni

W egipskim ogrodzie #4

Zapraszam na kolejną serię zdjęć roślin spotkanych w Egipcie - rosnących w przyhotelowym ogrodzie, na ulicy, a nawet na plaży.
Gdyby ktoś zadał mi pytanie, czy w Egipcie występuje coś takiego jak złota godzina, odpowiedziałabym, że chyba nie, a jeśli nawet, to trwa tylko chwilkę. Świt i zachód słońca następują szybko. Przez cały dzień słońce jest lub prawie jest w zenicie - wysoko na niebie. Cienie są krótkie, choć stosunkowo szybko zmieniają swoje położenie. A kiedy (ewentualnie) nadchodzi pora złotej godziny, w terenie zabudowanym trudno jest znaleźć obiekt do sfotografowania, który nie byłby pogrążony w... głębokim cieniu.
Nie godząc się na cień musiałam wybierać pełne słońce, zatem zdjęcia są jakie są.
Na początek wianowłostka królewska (znowu!) - tym razem trafiły mi się drzewa o kwiatach pomarańczowoczerwonych.

Wianowłostka królewska, płomień Afryki, drzewo ogniste (Delonix regia) - gatunek tropikalnej rośliny z rodziny bobowatych (Fabaceae) z podrodziny brezylkowych (Caesalpinioideae). Pochodzi z Madagaskaru

Wianowłostka królewska, płomień Afryki (Delonix regia) - zakwita wczesnym latem i kontynuuje kwitnienie przez kilka miesięcy (22 sierpnia)

Dzikie proso, chwastnica jednostronna

Tuż za Moim Lasem utworzyło się płytkie bajorko. Odwiedzam je od dwóch lat, gdyż są tam ważki, i to kilka gatunków, których przedtem nie widziałam. Martwię się jego losem (ze względu na larwy ważek rozwijające się w wodzie), ponieważ jest ono niszczone, rozjeżdżane przez żądnych męskich przygód osobników w dżipach. 
Wokół bajorka kwitnie życie - to tam rośnie uczep amerykański i karbieniec pospolity, a nieco dalej goździk kartuzek (wymieniłam tylko te rośliny, których gdzie indziej nie spotkałam). W środku lata zauważyłam też chwastnicę jednostronną, dość charakterystyczną i całkiem ładną trawę o grubych źdźbłach i licznych kłosach. W moim odczuciu opinie na jej temat są nieco sprzeczne, ale tak to już jest z roślinami zaliczanymi do chwastów. Tak więc z jednej strony jest ona uciążliwym zielskiem, z drugiej - posiada właściwości lecznicze, walory dekoracyjne, a jej ziarniaki są przysmakiem ptactwa.
Chwast-nica i do tego jedno-stronna - jakże... stronnicza nazwa ;-)  Zatem poznajcie ją.

Chwastnica jednostronna (Echinochloa crus-galli) – gatunek rośliny jednorocznej należący do rodziny wiechlinowatych. Nazwy zwyczajowe: kurze proso, proso japońskie, prosówka, proso dzikie (31 lipca)

Chwastnica jednostronna (Echinochloa crus-galli) – w Polsce na niżu jest jednym z najbardziej pospolitych chwastów w uprawach okopowych. Dawniej ziarniaki tej rośliny z naturalnych stanowisk zbierano na pokarm dla drobiu (14 sierpnia)

Kwiaty i nie-kwiaty z Botanika

Czas na przedostatnią porcję zdjęć z Ogrodu Botanicznego, które trochę przeleżały, bowiem zidentyfikowanie niektórych roślin trwało długo. Tym razem przedstawiam rośliny, które albo już przekwitły, albo mają niewielkie, bądź niepozorne kwiaty. Wyglądają jednak interesująco - a to ze względu na ładne owocostany lub liście, albo też owe niewielkie kwiatki zebrane w dekoracyjne kwiatostany.
    Na początek żeleźniak żółty. Chyba nigdy nie widziałam jak kwitnie, za to jasnozielone kule (pozostałości kwiatostanów) rozmieszczone piętrowo na prostej łodydze, prezentowały się wspaniale.

Żeleźniak żółty, żeleźniak Russela (Phlomis russeliana (Sims) Lag. ex Benth), zwany szałwią jerozolimską - gatunek byliny z rodziny jasnotowatych. Pochodzi z górskich rejonów Turcji i Syrii. Dorasta do wysokości 90 cm. Szarozielone, sercowate lub jajowato-lancetowate liście są z wierzchu szorstko owłosione, od spodu pokryte białym nalotem, brzegiem ząbkowane (długość do 20 cm)

Żeleźniak żółty, żeleźniak Russela (Phlomis russeliana) - posiada charakterystyczne, piętrowe kwiatostany osadzone na sztywnych, silnie omszonych pędach. Kwiaty są zebrane w gęste, wielokwiatowe nibyokółki osadzone na pędach w 3-5 piętrach.

Chodź, odpocznij w cieniu

Uff, jak gorąco! Pełnia lata, upał. Słońce pali skórę, razi oczy, ciągle chce się pić. Człowiek marzy więc o tym, by schronić się w cieniu. Odetchnąć, ochłonąć, odpocząć.
Tego rodzaju zdjęcia chciałabym umieć robić (ale lepsze! Dużo lepsze!!). Uchwycić promień słońca, który przedarł się do cienia. Taki, który wszystkiemu przydaje blasku i zaświadcza, że zawsze pokona ciemność, ogrzeje i napełni optymizmem.
Tymczasem użyj wyobraźni, ponieważ ja ciągle tego nie potrafię. Jeszcze. To co przedstawiam, to tylko niewprawne szkice.

Chodź, odpocznij w cieniu

Chodź, odpocznij w cieniu

Życie na piasku

To właśnie na tych piaszczystych ścieżkach widuję mnóstwo niewielkich, lejkowatych dołków, należących do larw mrówkolwów pospolitych. Za to nigdy nie zauważyłam dorosłego owada, który podobno przypomina ważkę, także pod względem rozmiarów ciała. Prawdopodobnie dlatego, że nie pozostawałam w lesie do zmierzchu - wtedy to właśnie mrówkolwy budzą się na łowy. 
Prawda jest też taka, że nie widziałam także samej larwy, a jedynie jej pułapki i ślady wędrówek. Każdy zainteresowany tymi osobliwymi owadami, z pewnością znajdzie w Internecie wystarczającą ilość informacji. Posłużę się nimi podpisując zdjęcia, ale przede wszystkim opowiem (i pokażę) o tym, co zaobserwowałam.

Życie na piasku Chwile zachwycone

Letnie ogródki #7

W ogródkach ostało się jeszcze trochę kwitnących roślin, mimo, że trwał już wrzesień. Zmierzch zapadał wcześniej, miałam więc coraz mniej czasu (i światła) na robienie zdjęć. Jednak podczas lata nabrałam sporo wprawy w "rozeznawaniu terenu". Zdałam się też na intuicyjne wyczucie - jeden rzut oka musiał wystarczyć do oceny potencjalnego kadru. Więcej czasu zabierało mi zlustrowanie otoczenia i zachowanie dyskrecji, potem - pstryk! i w drogę. Spacerkiem, jak gdyby nigdy nic...
Aż żal... przecież nie robiłam nic złego.

Ślazówka letnia (Lavatera trimestris) - gatunek rośliny jednorocznej należący do rodziny ślazowatych. Wyhodowano kilka odmian różniących się barwą kwiatów - od białej do różnych odcieni różu.

Floks wiechowaty, dalia ogrodowa, aksamitka, rudbekia owłosiona, szparag lekarski, słonecznik zwyczajny, bukszpan, winorośl.

Ostrożeń siedmiogrodzki

Nim minie zima, mam nadzieję, że zdążę raz jeszcze zabrać Was do poznańskiego Ogrodu Botanicznego, gdyż odnalazłam zdjęcia kilku roślin dotąd niepokazywanych. Tym razem jednak, cały wpis poświęcam jednej, rzadkiej, wręcz ginącej roślinie, która z całego świata za miejsce do życia wybrała stosunkowo niewielki obszar, a w nim znalazł się także skrawek Polski. Oto ostrożeń siedmiogrodzki.

Ostrożeń siedmiogrodzki (Cirsium decussatum Janka) – gatunek rośliny należącej do rodziny astrowatych. Za­siedla stosunkowo niewielki obszar - od południowo-wschod­niego krańca Polski, wschodniej Słowacji i północnej Rumunii na zachodzie, po granicę Ukrainy z Ro­sją na wschodzie.

Ostrożeń siedmiogrodzki (Cirsium decussatum Janka) - roślina dwuletnia, hemikryptofit. W pierwszym roku wykształca różyczkę liściową, w drugim - pęd kwiatostanowy.