Wiosnówka, białe maleństwo

Wiosnówki pospolitej nie widziałam chyba od trzech lat. Kwitnie bardzo wcześnie, a po wydaniu owoców tak szybko zanika, że gdy rozpoczynam sezon w Moim Lesie, nie ma już po niej śladu.
     Dziś była tak piękna pogoda, że po raz pierwszy w tym roku wybrałam się na spacer ścieżkami Mojego Lasu, poszukując oznak wiosny. Znalazłam ich wiele i zastałam kilka zmian, które, jak mi się zdaje, nie wróżą dobrze Suchej Łące. Czy stanie się ona... parcelą budowlaną??
Na razie nie chce o tym myśleć, zobaczymy co czas pokaże. Cieszę się za to ze spotkania z wiosnówką. Pojedynczą roślinkę łatwo przeoczyć - to mikrus o łodyżce niewiele grubszej od... nogi biedronki. Jednak wiosnówka lubi rosnąć gromadnie. Teraz, gdy kwitnie, wydaje się, że na ziemi leży delikatny puch. Płatki śniegu? Nie, to wiosnówka ze wszystkich sił witająca wiosnę :-)

Wiosnówka pospolita (Erophila verna (L.) Chevall.) – gatunek rośliny należący do rodziny kapustowatych. Inne nazwy - mrzygłód, głodek pospolity.

Wiosnówka pospolita (Erophila verna (L.) Chevall.) – drobna roślina jednoroczna, jara lub ozima Osiąga wysokość (2)5-10 cm. Kwiaty drobne, białe, o płatkach głęboko rozciętych (do 1/3 długości płatka), zebrane w grona. Średnica kwiatów - 5-8 mm.

Wiosenne pąki #2

Przedstawiam kolejną porcję zdjęć pąków drzew i krzewów rosnących w Botaniku, uwiecznionych u progu wiosny. Możliwe, że w przyszłym tygodniu znów je odwiedzę, ale idę o zakład, że będą wyglądały inaczej.
Przypuszczam, że temat pąków nie wydaje się zbyt frapujący, mnie jednak zainteresował. Choćby dlatego, że ich wygląd u różnych gatunków jest odmienny, z czego zdałam sobie sprawę podczas ich fotografowania. Pąki różnią się przecież wielkością, ułożeniem i ilością na pędzie, a także kolorem i kształtem - stanowią zatem istotną cechę rozpoznawczą drzew i krzewów, gdy pozostają one w stanie bezlistnym.
Proszę wybaczyć mi brak opisu pąków pod częścią zdjęć - po prostu nie znalazłam ich w dostępnych mi źródłach.  

Palecznik chiński, palecznik Fargesa (Decaisnea insignis) – gatunek rośliny należący do rodziny krępieniowatych. Jest to małe drzewo lub wyprostowany i słabo rozgałęziony krzew o parasolowatej koronie i prostych pędach (21 marca)

Marcowe kwitnienia w odcieniach żółci

Wcale tego nie planowałam, lecz gdy wybrałam zestaw zdjęć kwitnących drzew i krzewów sfotografowanych w Botaniku, okazało się, że kwiaty wszystkich tych roślin są żółte lub prawie żółte. W dodatku, kwitnienie kilku z nich właściwie już się kończy.
Ot, choćby jaśmin nagokwiatowy - w najlepsze kwitnie zimą, robiąc sobie tylko przerwy na czas mrozów.

Jaśmin nagokwiatowy (Jasminum nudiflorum Lindl.) – gatunek rośliny z rodziny oliwkowatych. Pierwsze kwiaty ukazują się w końcu października, a okres kwitnienia trwa do końca kwietnia (z przerwami w czasie mrozów). Złocistożółte, rurkowate kwiaty rozmieszczone są pojedynczo na całej długości wiotkich i bezlistnych pędów (21 marca)

Leszczyna pospolita, orzech laskowy (Corylus avellana L.) – gatunek krzewu należącego do rodziny brzozowatych. Kwitnie bardzo wcześnie (od lutego do kwietnia) w zależności od warunków atmosferycznych (16 marca)

Przedwiosenne kwiaty

Jutro o godzinie 11:29 rozpocznie się astronomiczna wiosna, ale od kilku, może kilkunastu dni niektóre rośliny zaczęły już kwitnąć. Wybrałam się do poznańskiego Ogrodu Botanicznego, by je zobaczyć.
Na początek urodziwy krzew, którego dotąd nie widziałam na własne oczy - wawrzynek wilczełyko. Jego drobne kwiaty pięknie pachną (zapachem przypomina lilaka).

Wawrzynek wilczełyko (Daphne mezereum L.) – gatunek krzewu należący do rodziny wawrzynkowatych. 

  

Wiosenne pąki #1

Za kilka, kilkanaście dni wszystko będzie wyglądało już inaczej. Zostało niewiele czasu, by przyjrzeć się pąkom, zalążkom nowego życia. Niedługo z jednych pąków rozwiną się kwiaty (tak, drzewa najczęściej wpierw kwitną!), a jakiś czas później pojawią się liście. Zapraszam na przegląd pąków drzew i krzewów rosnących w mojej okolicy.

Buk pospolity, buk zwyczajny (Fagus sylvatica L.) – gatunek drzewa należący do rodziny bukowatych. W Polsce pospolity, gatunek rodzimy.

W parku

Początek marca - dziwna pora. Czy to już wiosna, czy jeszcze jesień?
I ja pozostaję w rozterce...

Park Sołacki w Poznaniu

Hurghada - boczne ulice

Hurghada jest młodym miastem - jako ośrodek turystyczny istnieje dopiero od trzydziestu kilku lat. Nie ma więc tu zabytków, wszystko jest nowe. Niemal na każdym kroku odnosi się wrażenie, że miasto jest w ciągłej budowie lub rozbudowie. Boczne ulice tym różnią się od głównych, że są krótsze i nieco mniej ruchliwe (choć i na głównych natężenie ruchu nie jest zbyt uciążliwe). Niektóre "rozwijają" się w ten sposób, że ich zabudowa rozpoczyna się od narożników przy głównej ulicy i postępuje wgłąb, choć pewnie przez lata, niejedna z takich ulic pozostaje "ślepa". Czasem naturalną przeszkodą do połączenia ulicy z inną jest ukształtowanie terenu (wzgórza), a czasem jest to tylko kwestia czasu.
Tym razem przedstawiam zdjęcia zabudowań usytuowanych przy bocznych, niedużych ulicach. Nie nazwę ich uliczkami, bowiem wszystkie są szerokie i przestronne. Spacer rozpoczynam wkraczając w ulicę prostopadłą do Mohamed Said Street, mniej więcej w połowie jej długości (idę szlakiem pomarańczowym - patrz mapka na końcu wpisu) i zakończę go w miejscu, gdzie szlak pomarańczowy styka się ze szlakiem, hm, magenta (powiedzmy, różowym).
Pierwsze dwa zdjęcia przedstawiają widok na dwie boczne ulice po lewej stronie Mohamed Said Street. Jakoś nie zdecydowałam się wkroczyć na nie (wówczas byłam bardziej zainteresowana szlakiem głównym).

Hurghada - ulica boczna od Mohamed Said Street (po lewej stronie). Widok na wybudowany w 2010 r. budynek o nazwie Cordoba (być może mieści się tam restauracja)

Hurghada - ulica boczna od Mohamed Said Street (po lewej stronie). Widok na restaurację Green Terrace

Żółte i różowe kwiaty z Botanika

Przedstawiam dziś m.in. kilka nieprezentowanych dotąd gatunków roślin z Ogrodu Botanicznego, zilustrowanych zdjęciami poglądowymi.

Rudbekia owłosiona, rudbekia ostra (Rudbeckia hirta L.) - gatunek byliny należący do rodziny astrowatych. Dorasta do 80 cm wysokości. Łodygi sztywne, grube, pokryte szorstkimi włoskami. Liście długości 10 cm., lancetowate, grubo ząbkowane,– owłosione. Kwiaty złociste, duże. Wyhodowano wiele odmian.

Rudbekia owłosiona, rudbekia ostra (Rudbeckia hirta L.) - kwiaty złożone z ciemnych, niemal czarnych kwiatów rurkowych otoczonych intensywnie żółtymi, pomarańczowymi, bądź czy rdzawo-czerwonymi kwiatami języczkowymi. Kwitnie długo – od początku lipca do połowy października.

W egipskim ogrodzie #5

Oto ostatnia część cyklu, w którym przedstawiam rośliny spotkane w Egipcie - przynajmniej na tę chwilę moje zasoby zdjęć zostały wyczerpane. Dziś będzie zielono, ale i trochę nierealnie...
Na początek sagowiec odwinięty, zwany też palmą paprociową, choć wcale palmą nie jest. Nazwa rodzajowa Cycas pochodzi od greckiego słowa Koikas oznaczającego „rodzaj palmy”, ze względu na fizyczne podobieństwo sagowców do palm, pomimo braku bliskiego pokrewieństwa.
     Wiecie co pomyślałam w pierwszej chwili widząc (a nie znając) te stosunkowo nieduże rośliny z bardzo regularną rozetą błyszczących liści? Że są to sztuczne, plastikowe atrapy palm!! Oczywiście, gdy dotknęłam liści i upewniłam się, że ich kształty nieco się różnią, a na środku rozet dostrzegłam zawiązki młodych liści albo żeńskie szyszki (męskich nie widziałam), z lekkim zdumieniem przyznałam, że są prawdziwe i jak najbardziej żywe! Prawdą też jest to, że liście świetnie imitują sztuczne tworzywo  :-D 

Sagowiec odwinięty, palma paprociowa (Cycas revoluta Thunb.) – gatunek roślin należących do klasy sagowców i rodziny sagowcowatych. Zasięg naturalny obejmuje południową Japonię. Rośnie bardzo wolno, osiąga wysokość 6-7 m po 50-100 latach.

Sagowiec odwinięty (Cycas revoluta Thunb.) ma bardzo regularny pokrój. Korona ciemnozielonych liści wyrasta ze szczytu pękatego pnia. U młodych roślin pień jest zagłębiony w gruncie, z wiekiem rośnie wolno w kłodzinę o średnicy 20 cm i wysokości do 7 m. Kłodzina może się rozgałęziać, na szczycie każdego odgałęzienia wytwarzając pióropusz liści.

Czekam na wiosnę

Czekam na mirabelkową śnieżycę, białe zatrzęsienie.

Rdestowiec ostrokończysty (Reynoutria japonica)

Jesienią (półtora roku temu, gdy właśnie zaczął dogorywać mój kompakt) w opuszczonym ogrodzie zauważyłam oryginalne, bardzo wysokie rośliny o grubych, czerwonomalinowych pędach. Miały duże, kształtne liście i w dodatku kwitły - we wrześniu! Wówczas wzięłam je za rośliny ozdobne. Tak samo jak ci, którzy w XIX wielu sprowadzili je do Europy, sadzili w swych posiadłościach, a nawet w ogrodach botanicznych. Nikt nie przypuszczał, że rdestowiec ostrokończysty jest jedną z najagresywniejszych roślin na świecie!
Z obszernego opisu zamieszczonego pod zdjęciami dowiecie się jednak kilku niezwykłych rzeczy o tej roślinie - mnie zdumiały.
Nie będąc posiadaczką ogrodu, nie muszę przejmować się ekspansywnością falopii japońskiej (to inna nazwa tej rośliny), jednak z czystej ciekawości chciałabym zobaczyć eksperymentalne poletko, na którym zasadzono by sto najbardziej inwazyjnych gatunków roślin i przekonać się który gatunek zagarnie najwięcej przestrzeni. I czy ktoś zainteresował się tą konkretną grupą stu gatunków roślin pod kątem ich nieprzeciętnych właściwości, także leczniczych?

Rdestowiec ostrokończysty (Reynoutria japonica) – gatunek rośliny wieloletniej z rodziny rdestowatych.

Letnie ogródki #8

Nic nie trwa wiecznie, nawet "moje" lato - powoli sączone i wspominane. To już ostatnia wyprawa do ogródków działkowych. We wrześniu przejrzałe lato wydało ostatnie owoce i, tracąc coś ze swej bujności i intensywności barw, z każdym dniem coraz dobitniej dawało znaki, że odchodzi.
Mamy jednak luty, bura jesień i kawał zimy minęły, za kilka tygodni nadejdzie wiosna... Tą myślą staram się dodać sobie otuchy, ale doprawdy, mizernie mi to wychodzi.

Bukszpan

Nawłoć, wiesiołek dwuletni